Temple of Apollo Patroos, Starożytna świątynia grecka w Starej Agorze, Grecja

Świątynia Apollina Patroosa jest ruiną starożytnego greckiego świątyni w starożytnej Agorze Aten. Pozostałości wykazują kamienne fundamenty i podstawy kolumn struktury jonijskiej, a fragmenty oryginalnej rzeźby marmurowej przechowywane są w Muzeum Agory.

Pierwsza świątynia w tym miejscu była budowlą z apsydą wzniesioną około połowy VI w. p.n.e. i zniszczoną podczas perskiego złupienia w 480/79 r. p.n.e. Teren pozostał poświęcony Apollinowi, o czym świadczy kamień graniczny z V w. z napisem „kamień graniczny Apollona Patroos”. Obecna jońska świątynia heksastylowa powstała około 306-300 r. p.n.e., po 313 r., na nietypowym planie w kształcie litery L.

Według Ustroju ateńskiego Arystotelesa przydomek „Patroos”, „ojców”, nadano Apollinowi po osiedleniu się Iona w mieście; jako ojciec Iona bóg oznaczał jońskie pochodzenie Aten. Pauzaniasz widział przed świątynią posągi Apollina dłuta Leocharesa i Kalamisa.

Świątynia leży po zachodniej stronie Starej Agory, u stóp wzgórza Kolonos Agoraios i świątyni Hefajstosa, ze Stoa Zeusa bezpośrednio na północy i Metroonem na południu. Zachowały się tylko fundamenty, kilka fragmentów marmuru i plan w kształcie litery L tylnej komory, więc patrzy się na ziemię, a nie na stojące kolumny. Kolosalny posąg Apollina dłuta Eufranora przechowywany jest w Stoa Attalosa.

Kolosalny posąg kultowy Eufranora znaleziono w pobliżu świątyni, rozłupany pionowo na dwie części; mierząc obecnie 2,54 m, pierwotny blok ważył około 6,5 tony. Głowa i lewe przedramię, wykonane z osobnych kawałków marmuru, zaginęły, lecz długie włosy zachowały się na lewym ramieniu.