Heraion of Perachora, Starożytne greckie sanktuarium w pobliżu Limni Vouliagmenis, Grecja

Heraion w Perachorze to starożytne sanktuarium na skalistym półwyspie w pobliżu Loutrakí, na północnym wybrzeżu Peloponezu. Na terenie zachowały się resztki świątyni, portyk w kształcie litery L, sale biesiadne i wielka cysterna, wszystko w bliskim sąsiedztwie morza.

Najstarszą budowlą jest budynek z apsydą, być może z późnego IX wieku p.n.e. W VI wieku p.n.e. wzniesiono dorycki tetrastylowy prostylos świątyni Hery Akraia, którego cella była podzielona na trzy nawy. Kult trwał do 146 r. p.n.e., gdy rzymski wódz Mummiusz splądrował Korynt; później na terenie stanęły budowle mieszkalne, w tym rzymska willa.

Sanktuarium było poświęcone Herze, a przedmioty wotywne znalezione na miejscu, gliniane figurki, brązy i biżuteria, pokazują, że przybywali tu zwykli ludzie, nie tylko zamożni pielgrzymi. Te znaleziska pomagają zrozumieć, kto odbywał podróż na tę odległą półwysep i czego się spodziewał.

Stanowisko leży na końcu długiego półwyspu i można do niego dotrzeć krętą drogą lub pieszo wzdłuż wybrzeża, dlatego warto zaplanować dodatkowy czas na dojazd. Zaleca się solidne obuwie i zapas wody, bo ścieżka nie oferuje wiele cienia, a teren może być nierówny.

Marmurowy dach świątyni trafił później do wapiennika o średnicy około 4,5 metra, wbudowanego w południową stronę świątyni, aby w V wieku n.e. wypalić wapno do muru Hexamilion przez Przesmyk Koryncki. Ślady przypalenia wciąż znaczą kamienie wokół okrągłego miejsca wypału.