Argive Heraion, Starożytne sanktuarium religijne w Argos-Mykeny, Grecja

Heraion w Argos leży na niskich wzgórzach u stóp góry Euboea, około ośmiu kilometrów od Argos. Jego temenos zajmuje trzy sztuczne tarasy: górny mieści Starą Świątynię i ołtarz pod gołym niebem, środkowy Nową Świątynię zbudowaną przez Eupolemosa z Argos, dolny ruiny stoa. Taras Starej Świątyni, o wymiarach 55,80 na 34,40 m, wzniesiono z wielkich bloków naśladujących mykeńskie mury cyklopowe.

Sanktuarium założono w VIII wieku p.n.e., gdy Argos wzniósł Taras Starej Świątyni, platformę o wymiarach 55,80 na 34,40 m z wielkich bloków naśladujących mykeńskie mury cyklopowe. Do 460 r. p.n.e. było wspólnym miejscem kultu społeczności równiny argolidzkiej. Stara Świątynia spłonęła w 423 r. p.n.e., a Eupolemos z Argos zbudował na środkowym tarasie Nową Świątynię, w której stał chryzelefantynowy posąg Hery dłuta Polikleta.

Pauzaniasz, który odwiedził to miejsce w II wieku n.e., nazwał okręg Prosymna. Sanktuarium przyciągało wiernych z Myken, Midei i Tyrynsu, którzy przybywali ścieżkami równiny argolidzkiej na kult i święte igrzyska. Pobliskie rzeka Eleutherion dostarczała wody do rytuałów oczyszczenia i ofiar.

Dostęp wiąże się z ścieżkami pieszymi o różnych nachyleniach prowadzącymi do poszczególnych tarasów, dlatego zalecane są solidne buty. Zwiedzający powinni przynieść wodę i ochronę przed słońcem, ponieważ miejsce oferuje mało cienia podczas letnich popołudni.

Złoto-kościany posąg Hery w Nowej Świątyni przypisuje literatura antyczna Polikletowi. Badacz Charles Waldstein znalazł grupę żelaznych oboloi o jednakowej wadze i długości, prawdopodobnie wzorców miar i wag, od których obol, równy jednej szóstej drachmy, wziął swoją nazwę.