Oranienburg granary, Historyczny spichlerz w Oranienburgu, Niemcy.

Oranienburger Speicher to około 37-metrowy silos zbożowy nad Hawelą, wzniesiony w 1917 roku dla Oranienburger Dampfmühle. Jego 16 komór mieściło 4000 ton zboża, dostarczanego przez instalację ssącą i przenośniki ślimakowe z rzeki lub przez elevator kubełkowy po rampach załadowczych. Nad konstrukcją żelbetową znajduje się neobarokowa fasada z wieżą o wygiętym dachu dwuspadowym i barokowymi szczytami, nawiązująca do pałacu w Oranienburgu.

Wzniesiony w 1917 roku dla założonego w 1875 roku Oranienburger Dampfmühle silos zastąpił spichlerz zniszczony przez pożar 24 lutego 1916 roku; zaprojektowało go berlińskie biuro Enders und Lichtenstein, a Cementbau-Aktiengesellschaft wykonała go ze 165 ton żelaza i 14 000 worków cementu. Gdy 20 maja 1930 roku spłonął młyn, ocalał tylko silos, służący Oranienburger Lager- und Getreidegesellschaft do połowy lat 70. W 1995 roku wpisano go do rejestru zabytków; od 2016 roku trwa spór o jego rozbiórkę.

Neobarokowa fasada świadomie nawiązuje do widocznego z silosu pałacu w Oranienburgu: spichlerz przebrany za rezydencję. Wieża ma wygięty dach dwuspadowy i barokowe szczyty, a na jej szczycie stał zbiornik wody o pojemności 9 m³ zasilający instalację tryskaczową w komorach zbożowych.

Silos stoi nad Hawelą w centrum Oranienburga i jest widoczny z publicznych ścieżek nad rzeką; nie jest udostępniony do zwiedzania, a planowana przebudowa na mieszkania nie została zrealizowana. Teren jest ogrodzony, więc budynek można oglądać tylko z zewnątrz. 37-metrowa wieża z łukowatym dachem dwuspadowym jest najlepiej widoczna z oddali.

W szczycie wieży znajdował się zbiornik wody o pojemności 9 m³ z instalacją tryskaczową, wczesne zabezpieczenie przeciwpożarowe silosu zbożowego. Jego 16 komór mieściło do 4000 ton zboża, dostarczanego przez instalację ssącą i przenośniki ślimakowe wprost z Haweli lub kubełkowym podnośnikiem po rampach załadowczych.