Lehnitzschleuse, Śluza żeglugowa w Oranienburgu, Niemcy

Lehnitzschleuse to śluza na drodze wodnej Hawela-Odra, niedaleko Oranienburga, na północ od Berlina. Składa się z dwóch komór, które unoszą lub opuszczają statki między różnymi poziomami wody.

Pierwsza śluza powstała w 1910 roku, aby obsługiwać rosnący ruch na kanale. W 1940 roku dodano drugą, większą komorę, aby zwiększyć przepustowość drogi wodnej.

Nazwa śluzy pochodzi od pobliskiego jeziora Lehnitzsee, przez które Hawela pierwotnie nie przepływała. Przy budowie Lehnitz II zatrudniano jako robotników przymusowych więźniów obozu koncentracyjnego Sachsenhausen, podobnie jak w pobliskiej cegielni Klinkerwerk. Starą komorę Lehnitz I wyłączono z eksploatacji w 1989 r., a jej górną wrota zamknięto nasypem ziemnym.

Użytkowa komora nowej śluzy ma 125 metrów długości i 11,92 metra szerokości; jedno śluzowanie trwa około 15 minut, a krzyżowe 40–45 minut. Stara komora Lehnitz I została zamknięta w 1989 roku, a jej górna wrota zasypano ziemią.

Śluza pokonuje różnicę wysokości 5,65 metra i leży na szlaku wodnym łączącym Berlin ze Szczecinem. Niewielu odwiedzających zdaje sobie sprawę, że stoi na jednej z najdłuższych nieprzerwanych tras żeglugi śródlądowej w północnych Niemczech.