Aachen Altstadt, Średniowieczna dzielnica w Aachen, Niemcy.

Stare Miasto Aachenu to dzielnica z wąskimi uliczkami, kilkoma fontannami i budynkami z różnych okresów ułożonymi wokół centralnego placu rynkowego. Architektura obejmuje struktury średniowieczne oraz uzupełnienia renesansowe i późniejsze.

Dzielnica otrzymała prawa miejskie od cesarza Fryderyka Barbarossy w 1165 roku, stając się wolnym miastem imperialnym w Świętym Cesarstwie Rzymskim. To przyznanie przyniosło początek jej rozwojowi w ważny ośrodek miejski.

Nazwa Akwizgran pochodzi prawdopodobnie od łacińskiego Aquae Granni, od źródeł termalnych używanych już w czasach rzymskich. Rynek leży na grzbiecie wzniesienia na wysokości około 175 m n.p.m., a średniowieczny układ ulic jest wciąż czytelny. Gotowa hala chórowa dobudowana w drugiej połowie XIV wieku do oktogonu kaplicy pałacowej Karola Wielkiego to najbardziej znana część katedry.

Skraj starówki wyznacza Alleenring, pierścień alej poprowadzony po dawniej fosie przed średniowiecznym murem; między Marschiertor a Kaiserplatz mur biegł dalej na wschód, w przybliżeniu wzdłuż Wallstraße, Schützenstraße, Gottfriedstraße i Martin-Luther-Straße. W środku Jakobstraße wspina się na grzbiet od około 200 m przy wejściu na starówkę do 175 m przy rynku, skąd teren opada we wszystkich kierunkach. Najniższy punkt, przy Kaiserplatz, leży na około 159 m; najwyższy, wzgórze Lange Turm, na 204 m. Część Johannisbachu jest od 1999 roku znów odkryta i płynie rynną od Lindenplatz wzdłuż Annuntiatenbach i Augustinerbach do Pontstraße.

Najwyższym punktem starówki, położonym 204 m n.p.m., jest wzgórze, na którym stoi Lange Turm; najniższy punkt, około 159 m n.p.m., leży w pobliżu Kaiserplatz. Od 1999 roku część Johannisbach płynie znów odkrytym korytem od Lindenplatz wzdłuż Annuntiatenbach i Augustinerbach aż do Pontstraße.