Martinskapelle, Kaplica romańska w dzielnicy Plossen, Miśnia, Niemcy

Martinskapelle to otynkowana świątynia salowa z kamienia łamanego z połowy XII wieku, położona wśród cmentarza na ostrodze nad ujściem Triebisch do Łaby. Składa się z nawy, węższego prezbiterium i półkolistej absydy bez okien, ma dwa przypory od zachodu oraz dach dwuspadowy z sygnaturką i schodkowym szczytem od wschodu.

Romańskie jądro kaplicy pochodzi z połowy XII wieku. Po zniszczeniach w wojnach husyckich odbudowano ją w 1437 roku. W 1683 roku wnętrze całkowicie odnowiono, dodając stropy, empory i ławy. W 1885 roku dobudowano aneks zachodni, zmieniono południowy i wzniesiono nową sygnaturkę; remonty w 1981 roku odsłoniły na ścianie zachodniej dwułukową arkadę.

Rzeźbiony około 1500 roku ołtarz szafiasty pochodził z kościoła w Weinböhla i został przeniesiony do kościoła św. Afry, gdzie można go oglądać; predella przedstawia chustę Weroniki trzymaną przez dwa anioły. Ambona z 1516 roku stoi na dawnym ołtarzu bocznym, a na jej balustradzie widnieje czaszka z wężami wychodzącymi z oczu, nad trumną i napisem INRI/1516. Płaskorzeźba na łuku tęczowym, być może romańska, ukazuje dwie kule z torbami oznaczonymi krzyżami — stąd ludowa nazwa „Bettelmannskirche” (kościół żebraka).

Kaplica znajduje się na zboczu blisko starego miasta i jest dostępna od północy przez kamienną bramę wejściową. Przygotuj się do wspinaczki i załóż solidne buty, ponieważ ścieżka prowadzi przez nierówny teren ze zmianami wysokości.

Oryginalne romańskie okna przetrwały na ścianie północnej, oferując rzadkie wglądy w techniki budowlane z 12. wieku. Łuki odkryte w 1981 roku sugerują dawną wieżę zachodnią, która zniknęła dawno temu.