George-C.-Marshall-Haus, Pawilon wystawowy w Westend, Niemcy

George-C.-Marshall-Haus to dwukondygnacyjna hala o stalowym szkielecie, z dźwigarami kratownicowymi i szklano-stalową fasadą na 35-metrowej długości i 10-metrowej wysokości ścianach północnej i południowej. Szerokie schody prowadzą z parteru na galerię przykrywającą około połowy dolnej hali, przedłużoną przeszkloną galerią zwaną Schnecke na smukłych słupach. Bruno Grimmek zaprojektował ją z Wernerem Düttmannem.

Zaplanowany od 18 czerwca 1950 roku, George-C.-Marshall-Haus powstał w rekordowym tempie: kamień węgielny 26 lipca, ukończenie 30 września, otwarcie 1 października 1950 roku na Niemiecką Wystawę Przemysłową. Inwestorem była Amerykańska Wysoka Komisja, architektem Bruno Grimmek przy współpracy Wernera Düttmanna, a finansowanie pochodziło ze środków ERP. Nazwany imieniem George'a C. Marshalla, twórcy europejskiego programu odbudowy, symbolizował więź Berlina Zachodniego ze Stanami Zjednoczonymi jako jedną z czterech mocarstw alianckich.

Pawilon nosi imię George'a C. Marshalla, którego Plan Marshalla (ERP) sfinansował budowę; inwestorem była Amerykańska Wysoka Komisja. Dziś odbywają się tu wykłady, uroczystości i programy telewizyjne, a na obu kondygnacjach mieści się do 650 miejsc. Szklana galeria zwana „Schnecke” miała pierwotnie maszt na tylnej rotundzie, na którym wywieszano flagi krajów uczestniczących.

Marshall-Haus leży centralnie na terenie Messegelände, zamyka od południa Sommergarten i umożliwia szybkie przejście do sąsiednich hal. Na piętrze znajduje się przejście do przeszklonej galerii zwanej Schnecke, zakończonej tylną rotundą z własną klatką schodową jako osobnym wyjściem. W zależności od ustawienia krzeseł budynek oferuje do 650 miejsc na obu kondygnacjach.

Szklana galeria zwana Schnecke opiera się na smukłych filarach i kończy tylną rotundą z osobnym wyjściem schodowym. Na rotundzie stał pierwotnie maszt flagowy z flagami krajów uczestniczących, co ukazuje rysunek z placu budowy.