Schutzfelsen Pentling, Geotop i ściana skalna w Pentling, Niemcy

Schutzfelsen Pentling to ściana skalna nad Dunajem, około 800 metrów na wschód od Sinzing, na południowym skraju rezerwatu Max-Schultze-Steig. Jest to lokalizacja typowa formacji Schutzfels, sekwencji ilasto-piaszczystych osadów dolnej kredy złożonych w krasowej wnęce w górnojurajskim wapieniu. Wystający strop tworzy zielony piaskowiec regensburski, a w ścianie znajduje się Schutzfelshöhle, półjaskinia o szerokości około 13 metrów, głębokości 5 metrów i wysokości 4 metrów.

Miejsce zostało po raz pierwszy udokumentowane w 1854 roku przez geologa Carla Wilhelma Gümbla, który badał strefę kontaktu pomiędzy wapieniem jurajskim a formacją zielonego piaskowca z Ratyzbony. To odkrycie uczyniło je kluczowym punktem odniesienia dla stratigrafii geologicznej regionu.

Nazwa Schutzfelsen pochodzi od botanika Davida Heinricha Hoppego, który podczas burzy schronił się pod skalnym nawisem. 14 maja 1790 r. założył w Ratyzbonie Regensburgische Botanische Gesellschaft, najstarsze wciąż istniejące towarzystwo botaniczne na świecie. Ku jego pamięci w 1790 r. umieszczono na skale tablicę pamiątkową, odnowioną w 1890 r. i wpisaną jako zabytek (D-3-75-180-22); skała nazywana jest też Hoppefelsen.

Miejsce jest dostępne poprzez wyjazd 45 Regensburg Południe na autostradzie A93, po którym następują znaki kierunkowe do Pentlingu. Tablice informacyjne na miejscu wyjaśniają geologiczne znaczenie tej formacji skalnej.

Osady formacji Schutzfels są zwykle czysto białe, żółtawe lub zielonawe, ale obfita materia organiczna może je zabarwić na czarno; szczególnie rzucają się w oczy jaskrawa czerwień, fiolet i błękit. Otoczaki osiągają średnicę 4–5 cm, a czarne lidyty są częste. Niekiedy występują konkrecje markasytu o budowie koncentrycznej i sylifikacje.