Baugewerkschule Idstein, Zabytek dziedzictwa kulturowego w Idstein, Niemcy.

Baugewerkschule Idstein to czteropiętrowy budynek z cegły przy Limburger Straße 2, wzniesiony w latach 1892/1893 według planów Emila Hoffmanna i rozbudowany w 1910 roku przez Augusta Nabenhauera. Neorenesansowa fasada jest podzielona płaskimi ryzalitami na trzy części, z żółtej i czerwonej cegły, z dachem czterospadowym krytym łupkiem i lukarnami z ostrymi szczycikami.

Założona z inicjatywy mieszkańców Idsteinu, szkoła rozpoczęła naukę czterech uczniów 4 maja 1869 roku w dawnym seminarium nauczycielskim. Wzorowana na Holzminden była jedną z pierwszych tego typu w Prusach. 1 kwietnia 1895 roku przejęło ją państwo pruskie; ceglany budynek przy Limburger Straße według projektu dyrektora Emila Hoffmanna wzniesiono w latach 1892/1893 i rozbudowano w 1910 roku według planów Augusta Nabenhauera. W 1971 roku włączono ją do politechniki w Wiesbaden, a w 1993 roku zamknięto filię w Idsteinie.

Budynek służył przez pokolenia jako centrum kształcenia rzemieślniczego i praktycznego szkolenia w regionie. Solidna konstrukcja z cegły i przemyślany projekt odzwierciedlają znaczenie, jakie przypisywano szkoleniu zawodowemu.

Budynek stoi przy Limburger Straße 2 na skraju starówki Idstein, wśród mniejszych domów o konstrukcji szkieletowej, a nie na wzgórzu. Główna fasada wychodzi na ulicę, a dobudowane w 1910 roku skrzydło boczne biegnie pod kątem prostym na północ. Wnętrze zajmuje Hochschule Fresenius, dlatego ceglaną elewację najlepiej oglądać z ulicy.

Rozbudowa z 1910 roku według projektu wykładowcy Augusta Nabenhauera dodała prostopadłe skrzydło po stronie północnej, zmieniając prostokątny plan w literę L i dzieląc fasadę główną na trzy równe części zamiast dwóch. Ściany dzielą żółte i czerwone cegły.