Killingerhaus, Zabytkowy dom o konstrukcji szachulcowej w Idstein, Niemcy.

Killingerhaus to trzykondygnacyjny dom mieszczański przy König-Adolf-Platz 7 z ozdobnym szczytem o konstrukcji szkieletowej. Ośmioboczny wykusz na wiązce zastrzałów wystaje nad masywnym parterem przez obie kondygnacje szkieletowe i wieńczy go szczyt esowaty powtarzający formę szczytu głównego. Frankijskie wykusze obramowują okna, a narożne słupy i płyciny zdobią renesansowe motywy: kolumny, wici, kandelabry i konsole z maskami.

Johann Conrad Killing, pisarz, i jego żona Anna Margarethe Loeber zbudowali dom w 1615 roku, co potwierdza łacińska inskrypcja na fasadzie. Małżeństwo pozostało bezdzietne, a budynek wielokrotnie zmieniał właścicieli. W 1911 roku trójskrzydłowy frankoński wykusz został zdemontowany i przeniesiony na Höerhof. Miasto nabyło dom w 1916 roku; po II wojnie światowej mieściła się w nim biblioteka miejska, a do 1969 roku posterunek policji. W latach 1981–1984 przeprowadzono gruntowną renowację.

Budynek pokazuje, jak mieszkańcy tego regionu tradycyjnie budowali domy ze strukturą drewnianą. Wyraźnie widać charakterystyczną konstrukcję zrębową, która wciąż kształtuje wygląd starego miasta.

Budynek znajduje się w centrum Idstein i jest częścią szlaku pieszego przez stare miasto z wieloma innymi strukturami drewnianymi. Odwiedzający mogą go oglądać z zewnątrz i przyjrzeć się szczegółowo rzemieślniczym dekoracjom fasady.

Rzeźbione konsole z maskami na fasadzie powtarzają się w podobnej formie na Höerhofie. Trzyskrzydłowy „erker frankoński” został w 1911 roku wymontowany z domu i od tego czasu znajduje się na ryzalicie pierwszego piętra Höerhofu. Miejscowa pogłoska, że dom rozebrano w Strasburgu i odbudowano w Idstein, nie jest prawdziwa.