Burg Leonberg, Średniowieczny zamek w Maxhütte-Haidhof, Niemcy.

Burg Leonberg, zwany także Altes Schloss lub Gschlössl, wznosi się na najwyższym punkcie Leonberg w Maxhütte-Haidhof. Nieregularna bryła pochodzi z XIV i XVI wieku i składa się z wieży po stronie północnej z dachem dwuspadowym, schodkowymi szczytami i szczytem wolutowym, do której przylegają dwa budynki mieszkalne. Z czterech dawnych okrągłych wież dwie są częściowo widoczne; dawny mur obwodowy i fosa są tylko domyślne, a południowo-zachodni pierścień murów jest dziś wbudowany w budynek mieszkalny.

W XIII i XIV wieku zamek był siedzibą rodu Limpergerów; dokument z 1378 r. nazywa go Veste zu dem Liemperg, będącym w rękach Chalocha Hofera, a następnie Losnitzerów. Po nich przyszli Sinzenhoferowie, z Ludwigiem von Sinzenhofem wymienionym w 1422 r. i Hansem Gnädendorferem w 1429 r. W 1603 r. posiadłość przeszła z Georga Leo von Sinzenhofa na Wolfganga Teufela von Pirkensee. Zamek został zniszczony podczas wojny trzydziestoletniej i odbudowano tylko główny budynek; właściciele przenieśli się do innych zamków, a administracja dóbr pozostała w Leonbergu. W 1796 r. Wilhelm Carl Freiherr von Eckart nabył zamek i Hofmark; po budowie nowego zamku w 1890 r. stary zamieniono na mieszkania.

Miejscowi nazywają budynek Gschlössl, zdrobnieniem od Schloss, i jest on nadal zamieszkany: dawny zamek dzieli się między siedmiu właścicieli i służy jako mieszkania. Nazwa Altes Schloss odróżnia go od nowego zamku z 1890 roku, po którego budowie właściciele opuścili wzgórze.

Zamek stoi na najwyższym punkcie Leonberg, przy Burgweg 5, i jest widoczny z daleka. To budynek prywatny, podzielony między siedmiu właścicieli i zamieniony na mieszkania, więc można go oglądać tylko z zewnątrz; dawny mur obwodowy i fosa są ledwo czytelne, a południowo-zachodni odcinek muru wtopiono w budynek mieszkalny.

Dawniej warownia miała cztery okrągłe wieże, z których dziś tylko dwie są częściowo widoczne. Potężny niegdyś mur obwodowy i fosa są ledwie wyczuwalne, a południowo-zachodni odcinek muru jest dziś wbudowany w budynek mieszkalny. Tak zwany „Gschlössl” jest zamieszkany i należy do siedmiu właścicieli.