Haus Neersdonk, Dwór w Tönisvorst, Niemcy

Haus Neersdonk to dwukondygnacyjny, bielony dwór z cegły z dachem czterospadowym, wzniesiony w 1667 roku na wysokim cokole. Dłuższe elewacje mają siedem osi okiennych; kotwy ścienne podają rok 1667. W narożach stoją kwadratowa wieża z hełmem w kształcie dzwonu i okrągła wieżyczka z kopułą, a kamienny most prowadzi do dwuskrzydłowych drzwi wejściowych.

Haus Neersdonk jest udokumentowany od XIV wieku, gdy był lennem Wilhelma von Aldenrade, a następnie przez rodzinę Franzois van Neersdom trafił do von der Portzenów. Johann Ludwig von der Portzen kazał w 1667 roku wznieść obecny pałacowy dwór, sfinansowany pożyczką 1200 talarów, której nie zdołał spłacić; jego syn Arnold wystawił majątek wraz z 65 morgami ziemi na licytację w 1690 roku. Rodzina Recken kupiła go w 1942 roku i odrestaurowała, z gruntownymi pracami w 1963 roku oraz przy elewacji i hełmach wież w 1993 roku.

Dwie wieże z barokowymi kopułami kształtują wygląd posiadłości i pokazują język architektoniczny szlachty z tamtych czasów. Kaplica i sala rycerska z mozaiką kaflową opowiadają o przestrzeniach religijnych i ceremonialnych, które były ważne dla życia mieszkańców.

Posiadłość funkcjonuje dziś jako miejsce konferencji, prywatnych celebracji i ceremonii małżeńskich, co oznacza, że dostęp może się zmieniać w zależności od zaplanowanych wydarzeń. Odwiedzający powinni wcześniej sprawdzić, czy oferowane są wycieczki z przewodnikiem lub godziny otwarcia, ponieważ budynek pozostaje w użytku prywatnym.

Później znany jako Fetzer rabuś Mathias Weber został przygarnięty przez Marię Annę von Brackel i zatrudniony w majątku, po czym w nocy z 2 na 3 maja 1797 napaści z bandą na Neersdonk. Od 1942 posiadłość należy do rodziny Recken, a mieszka w niej obecnie wnuk ówczesnych nabywców.