Haus Steinfunder, Dwór w dzielnicy Schmalbroich miasta Kempen, Niemcy.

Haus Steinfunder to dwuczęściowe założenie: dwór na wyspie otoczonej fosą oraz położone na północny wschód od niego przedzamcze. Dwór ma plan w kształcie litery L; starsza północno-zachodnia część to dwukondygnacyjny budynek o konstrukcji szkieletowej z wysokim dachem dwuspadowym i schodkowymi szczytami z cegły, a południowa barokowa rozbudowa z 1691 roku to kwadratowy budynek z wielokrotnie załamanym dachem piramidalnym i wieżyczką na dachu.

Posiadłość po raz pierwszy wymieniono około 1360 roku jako „Gut op den Steinvondern“, należącą do Wilhelma von Hüls i liczącą wówczas około 100 mórg ziemi. W drugiej połowie XVI wieku należała do Theodericha van der Part i Anny van Neerhave. W 1672 roku Gebhard van der Part sprzedał swoją część Christianowi Hoffowi, piwnicznemu i wójtowi kurkölońskiemu Kempten i Oedt, który dwa lata później nabył także drugą połowę. W 1682 roku majątek uzyskał status siedziby szlacheckiej wraz ze zwolnieniem podatkowym; w 1729 roku Johanna Catharina Hoff sprzedała go Johannowi Hermannowi Josefowi Sybeniusowi.

Północno-wschodnia fasada dworu ma trzy rzeźby głów w stylu renesansu nadreńskiego z końca XVI wieku, jedną z nich w formie medalionu; dwie przedstawiają ówczesne małżeństwo właścicieli. Odnowiony w latach 90. XX wieku kamienny relief ukazuje herb małżeński Theodericha van der Part i Anny van Neerhave z inskrypcją z 1566 roku. Podobne medaliony znajdują się na Haus Zelem i w zamku Rheydt.

Dom jest własnością prywatną i nie można go zwiedzać; pozostaje widok z drogi. Budynki przedzamcza na północny wschód od otoczonej fosą wyspy są współczesne i nadal służą rolnictwu, dlatego tereny są ziemią uprawną, a nie parkiem. Założenie leży na wschodnim skraju szerokiej doliny Niers, w dzielnicy Schmalbroich w Kempen.

Nazwa założenia pochodzi od kamiennego mostu (Fondern) nad dawnym biegiem Schlecke, strumienia oddzielającego urzędy Oedt i Kempen. Dwór leży na wyspie otoczonej fosą, a barokowa część naśladuje średniowieczną wieżę mieszkalną: cienkie mury zdradzają, że powstała w latach 90. XVII wieku, o czym świadczy inskrypcja A 1691 J B H na narożnym kamieniu.