Kirche Johannes XXIII., Brutalistyczny kościół w Sülz, Niemcy

Kościół Jana XXIII to betonowy budynek religijny w Sülz o niezwykłej strukturze wewnętrznej. Duży betonowy pień z rozchodzącymi się gałęziami przechodzi przez przestrzeń i wspiera dach, podczas gdy masywne ściany tworzą surowy wygląd.

Katolicka wspólnota akademicka planowała dom studencki, dom wspólnoty i kościół dla około 300 osób; konkurs architektoniczny z 1964 roku wygrał Heinz Buchmann dla całego zespołu. Kościół wzniesiono w latach 1968–1969 według projektu opracowanego z rzeźbiarzem Josefem Rikusem i duszpasterzem akademickim Wilhelmem Nyssenem, wychodząc od wnętrza i liturgii. W 2016 roku kolońska pracownia 3pass odrestaurowała betonową elewację, a budynek wpisano do miejskiego rejestru zabytków pod numerem 8792.

Kościół służy katolickiej wspólnocie studenckiej w Kolonii i wykazuje nowoczesne zasady architektoniczne poprzez surowy beton i proste formy. Przestrzeń zachęca odwiedzających do refleksji, gdzie oszczędny projekt wspomaga wewnętrzny spokój.

Ceglana posadzka dziedzińca przechodzi na tym samym poziomie do wnętrza, więc wchodzi się bez schodów; jedynie centralne miejsca liturgiczne wyróżnia kontrastowa posadzka granitowa. Budynek nie ma dzwonnicy, a dwa boczne, nieco podwyższone „pnie” można odczytać jako wizualne nawiązanie do tego brakującego elementu. Kościół stoi w Sülz przy utwardzonym placu z niskimi nasadzeniami.

Centralny betonowy pień ukrywa tabernakulum w swojej strukturze, ukryty element sakralny w surowym betonie. Ta kombinacja innowacji technicznej i celu duchowego czyni wnętrze zaskakującym odkryciem.