St. Laurentius, Zdesakralizowany kościół katolicki w Lindenthal, Kolonia, Niemcy

St. Laurentius to kościół w Lindenthal, Kolonii, ukończony w 1962 roku i reprezentujący nowoczesną architekturę powojenną. Budynek składa się z prostego czerwonego sześcianu z cegły z minimalnym ozdobami, gdzie światło wchodzi głównie z góry przez wstęgę okien poniżej dachu.

Parafia została założona w 1924 roku i początkowo odbywała nabożeństwa w kaplicy szpitala Hildegardis, zanim miała swój własny budynek. Budowa rozpoczęła się w 1961 roku pod kierunkiem architekta Emila Steffanna i została oficjalnie poświęcona w 1966 roku, co oznaczało początek jej roli jako dedykowanej przestrzeni kultu.

Parafia przyjęła imię świętego Wawrzyńca Rzymskiego, którego męczeństwo wykuł na kamieniu węgielnym rzeźbiarz Jochem Pechau. Wnętrze kryje figurę Madonny powstałą około 1500 roku na terenie Szwabii oraz XV-wieczny krzyż ołtarzowy z wcześniejszego wyposażenia. Jedyny dzwon, odlany w 1961 roku przez Petit & Gebr. Edelbrock w tonie c2, wisi widocznie na ścianie zewnętrznej i można w niego dzwonić ręcznie także od środka.

Kościół figuruje jako budynek 157 na planie kampusu Uniwersytetu w Kolonii, więc dostęp zależy od ustaleń uczelni, a nie od godzin parafialnych. Wnętrze oświetla przede wszystkim 24-ramienny świecznik kołowy, a światło dzienne wpada tylko przez wąską szczelinę pod dachem. Jedyny dzwon wisi na ścianie zewnętrznej i można w niego dzwonić ręcznie także od wewnątrz.

Pojedynczy dzwon na ścianie zewnętrznej, odlany w 1961 roku przez Petit & Gebr. Edelbrock w tonie c2, można też ręcznie uruchamiać od wewnątrz; to jedyny zewnętrzny znak, że sześcian jest kościołem. Kamień węgielny, wyrzeźbiony przez Jochema Pechaua, przedstawia świętego Wawrzyńca w męczeństwie.