Valdemarsmuren

Valdemarsmuren to fortyfikacyjny mur, który rozciąga się na kilka kilometrów i został zbudowany z cegły. Struktura składa się z solidnego muru głównego z fosą przednim i opiera się częściowo na starszych fundamentach kamiennych.

Mur został zbudowany w drugiej połowie XII wieku i stanowił innowację w skandynawskim projektowaniu fortyfikacji. Oznaczał przejście od kamienia do cegły jako głównego materiału budowlanego dla wielkoskalowych struktur obronnych.

Nazwa odnosi się do Króla Waldemara Wielkiego, za którego panowania ta fortyfikacja została zbudowana jako znacznik terytorialny. Struktura służyła jako ważny element graniczny między ziemiami duńskimi i saskimi.

Przywrócona sekcja o długości około 75 metrów jest dostępna w pobliżu Muzeum Danevirke i oferuje dobry widok na oryginalną konstrukcję. Lokalizacja jest łatwo dostępna i umożliwia odwiedzającym zbadanie struktury zarówno z poziomu gruntu, jak i z pozycji podwyższonych.

Fosa przed murem miała pierwotnie szerokość około 15 metrów i kilka metrów głębokości, tworząc dodatkowe przeszkody dla atakujących próbujących przebić fortyfikację. Ten wypełniony wodą rów był kluczową częścią strategii obronnej i uniemożliwiał bezpośrednie ataki.