Danevirke Museum, Muzeum archeologiczne w Dannewerk, Niemcy

Muzeum Danevirke w Dannewerk mieści się w dawnym domu chłopskim z 1836 roku, datowanym kotwami ściennymi i zwanym Danevirkegården, i dokumentuje Danewerk, zespół duńskich umocnień granicznych powstających w kilku fazach wczesnego średniowiecza. Dwujęzyczne wystawy duńsko-niemieckie objaśniają wały i mury, a na terenie muzeum znajduje się park archeologiczny z wałem głównym, XII-wiecznym Valdemarsmuren i rekonstrukcją szańca artyleryjskiego z wojny 1864 roku.

Danevirke wznoszono od wczesnego średniowiecza w kilku fazach jako duński system obrony granicy. Muzeum otwarto w 1990 roku w pochodzącym z 1836 roku domu wiejskim, datowanym kotwami ściennymi, zwanym Danevirkegården. Stoi tam, gdzie Ochsenweg przecinał główny wał przez bramę Wieglesdor; latem 2010 roku archeolodzy odkryli liczące około sześciu metrów szerokości przejście Kalegat. W 2018 roku Haithabu i Danevirke wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Muzeum prezentuje wystawy dwujęzyczne na temat duńskiej mniejszości w Południowym Szlezwiku od 1864 roku, ilustrując złożony związek między społecznościami duńską i niemiecką.

Muzeum jest dostępne pieszo i znajduje się w pobliżu samego stanowiska archeologicznego, gdzie można badać rzeczywiste umocnienia i mury. Zaleca się solidne buty, ponieważ teren może być nierówny.

Muzeum stoi tam, gdzie Ochsenweg przecinał główny wał, przy bramie zwanej w źródłach historycznych Wieglesdor. Archeolodzy odsłonili to około sześciometrowe przejście, Kalegat, latem 2010 roku tuż obok muzeum; ruch północ-południe odbywał się tędy od VII do XIII wieku.