Golgatha church, Neogotycki budynek kościelny w Berlin-Mitte, Niemcy.

Kościół Golgathy to neogotycki budynek z czerwonej cegły w Berlin-Mitte, z kwadratową wieżą o wysokości 61 metrów i ostrołukowymi oknami z jasnym kamiennym maswerkiem. Nawa ma około 26 na 20 metrów; w fasadzie wieży znajduje się ozdobny portal główny z maswerkiem i wimpergą, a drugi portal prowadzi z dziedzińca konwiktu do południowego ramienia transeptu.

W 1867 roku przy Borsigstraße powstała pierwsza kaplica w stylu arkadowym według projektu Georga Gustava Erbkama; rozebrano ją w 1897 roku. Nowy kościół według planów Maxa Spitty rozpoczęto w 1898 roku i poświęcono 29 sierpnia 1900 roku, gdy parafia liczyła około 30 000 członków. 23 listopada 1943 roku nalot zniszczył zachodni szczyt i wszystkie okna; kościół oddano ponownie do użytku w październiku 1949 roku.

Nazwa nawiązuje do Golgoty, wzgórza poza starożytną Jerozolimą, na którym według przekazu ukrzyżowano Jezusa z Nazaretu. Parafia przyjęła ją w 1877 r., gdy zachodnia część parafii św. Elżbiety z około 14 000 wiernych usamodzielniła się jako św. Golgota. Poprzednia kaplica z 1867 r. nosiła już to imię.

Kościół stoi w linii wschodniej zabudowy Borsigstraße, a jego 61-metrowa wieża jest wkomponowana w fasadę ulicy; pod nią znajduje się główny portal. Północna ściana wzdłużna biegnie przy ścianie ogniowej sąsiedniej działki, dlatego nie ma tam okien. Drugi portal prowadzi z pierwszego dziedzińca sąsiedniego konwiktu teologicznego do południowego ramienia transeptu.

Ponieważ organy nie znajdują się na emporze zachodniej, przetrwały nalot w 1943 roku, podobnie jak większość ławek, chrzcielnica, ambona, ołtarz i kondygnacja dzwonowa. Trzy predelle nastawy ołtarzowej zaginęły jednak podczas wojny.