Erlöserkirche, Kościół metodystyczny w Berlinie-Mitte, Niemcy.

Erlöserkirche to dwukondygnacyjny kościół salowy zbudowany w 1905 roku jako budynek tylny na dziedzińcu Schröderstraße 5, ukryty za pięciokondygnacyjnym blokiem mieszkalnym. Jego czerwonoceglana fasada w formach gotyku bałtyckiego ma stromy szczyt zwieńczony kamiennym krzyżem, okrągłe okno z maswerkiem i dwa duże ostrołukowe okna podzielone kamiennymi laskami na trzy wysokie części, a pod nimi arkady.

Erlöserkirche została zbudowana w 1905 roku dla ewangelicko-metodystycznej wspólnoty, która w 1888 roku utworzyła berliński dystrykt i przed ukończeniem kościoła odprawiała nabożeństwa w wynajmowanych salach. Ponieważ wolny kościół nie otrzymywał funduszy od pruskiego kościoła państwowego ani od administracji publicznej, stowarzyszenie budowy kościoła zbierało datki na budowę. Kościół i budynek mieszkalny zaprojektowany przez Carla Breuera są objęte ochroną jako zabytki architektury.

Wspólnota należy do Wspólnoty Ewangelickiej (Evangelische Gemeinschaft), wyznania metodystycznego, którego okręg berliński utworzono w 1888 r. na konferencji rocznej w Stuttgarcie. Pierwszą placówką w mieście był dom diakonijny sióstr z Betesdy, założony 3 lutego 1887 r. Do ukończenia kościoła nabożeństwa odbywały się w wynajmowanych salach.

Kościół znajduje się na tylnym dziedzińcu Schröderstraße 5, za pięciopiętrowym budynkiem mieszkalnym, więc nie jest widoczny od ulicy; wejście prowadzi przez przejazd domu frontowego. Skrzydło dziedzińca w kształcie litery U mieści mieszkania na dwóch pierwszych kondygnacjach, a kościół jest powyżej. Nawa wychodzi na plac zabaw Heinrich-Zille-Park przy Bergstraße, gdzie wskazują ją cztery duże okna.

Kościół jest Hinterhausem, budynkiem tylny na podwórzu przy Schröderstraße 5, ukrytym za pięciopiętrowym blokiem mieszkalnym i niewidocznym z ulicy. Budynek frontowy zapowiada kościół: po obu stronach przejazdu biegną wykusze przez trzy piętra, a z dachu dwuspadowego wyrasta po każdej stronie iglica.