Semaphore in Cuxhaven, Stacja sygnalizacji morskiej w Cuxhaven, Niemcy.

Semafor w Cuxhaven stoi przy Alte Liebe, zwrócony ku ujściu Łaby: to stalowa konstrukcja odciągnięta linami, a dwa masywne, podparte z tyłu maszty o wysokości około dziesięciu metrów niosą wskazówki kierunku wiatru dla Borkum (po lewej) i Helgolandu (po prawej). Poprzeczne stężenie łączy je z wyższym masztem środkowym z sześcioma parami wskaźników prędkości wiatru, nastawianych dźwigniami przy ziemi, a pod nimi widnieją litery B i H.

Budynek został zbudowany w 1883 roku, aby ostrzegać statki zbliżające się do portu Cuxhaven i przekazywać im informacje. Był to jeden z najważniejszych środków komunikacji w regionie, zanim technologia radiowa zmienia transport morski.

Nazwa pochodzi od greckiego sema, „znak”, i oznacza nośnik znaków. Litery B i H na środkowym maszcie oznaczają Borkum i Helgoland, dwie wyspy, których wiatr jest pokazywany. Od 1982 roku semafor nie jest już oficjalnie używany, ale z prywatnej inicjatywy wciąż ustawia się go według aktualnych danych pogodowych; objaśnia go tablica muzeum miejskiego w Cuxhaven.

Semafor znajduje się bezpośrednio przy porcie Cuxhaven i jest łatwo dostępny pieszo z centrum miasta. Odwiedzający powinni planować ładną pogodę, ponieważ struktura stoi na otwartej przestrzeni i jest oglądana z zewnątrz.

Kodowanie było celowo proste: każde z sześciu ramion na wyspę zwisało lub wystawało pod kątem prostym, oznaczając siłę wiatru 2, 4, 6, 8, 10 i 12 w skali Beauforta. Pruski telegraf optyczny pokazywał 4096 znaków przy połowie wskaźników, ale ten prosty układ łatwiej odczytywano z wody.