Wittekindsburg, Średniowieczna fortyfikacja w Wallenhorst, Niemcy.

Wittekindsburg to zrujnowany wczesnośredniowieczny gród na ostrodze Wiehengebirge nad doliną Nettetal koło Rulle. Główny gród ma 140 na 110 metrów: po zachodniej stronie suchy mur grubości 85 cm i fosa do 3,15 m głębokości, po wschodniej mur z zaprawą do 1,15 m grubości i fosa do 3,90 m. W narożniku południowo-zachodnim stoi wieża okrągła, w północno-wschodnim wieża kwadratowa o boku 6,75 m.

Wał zewnętrzny wobec głównego grodu uznaje się za saską warownię schronieniową sprzed wojen saskich Karola Wielkiego (772-804). Główny gród był używany od schyłku VIII do późnego X wieku, a jego użytkowanie zakończyło się około roku 1000. Carl Schuchhardt przeprowadził pierwsze badania około 1890 roku; większe wykopaliska trwały w latach 1966-1972 i były kontynuowane w 2001 roku. Pierwsza wzmianka pisemna pochodzi z dokumentu klasztoru Rulle z 1253 roku.

Nazwa Wittekindsburg jest potocznym określeniem: wiele fortyfikacji w regionie Osnabrück i północnej Westfalii nazywano imieniem wodza Sasów Widukinda, a źródła zaznaczają, że nie można z tego wywodzić rzeczywistego związku z nim. Miejsce po raz pierwszy wymieniono w dokumencie klasztoru Rulle z 1253 roku, który mówi o gospodarstwie „w Wittekindsburgu”.

Teren jest ogólnie dostępny, umożliwiając odwiedzającym eksplorowanie pozostałości we własnym tempie, z zachowanymi sekcjami dwóch wież obronnych i kilkoma widocznymi wałami ziemnymi. Podwyższona lokalizacja na grzbiecie zapewnia widoki na otaczający krajobraz i sprawia, że miejsce jest dostępne w większości warunków pogodowych.

Miejsce należy do największych kompleksów fortyfikacji wczesnego średniowiecza w Dolnej Saksonii i stanowi jedno z najważniejszych odkryć archeologicznych regionu z tamtego okresu. Pomimo swojego rozmiaru i znaczenia historycznego, pozostaje mniej znane niż wiele innych średniowiecznych miejsc w Niemczech.