Wasserturm Speyer, Wieża ciśnień w Speyer, Niemcy

Wasserturm Speyer to 36-metrowa wieża wodna z czerwonej cegły klinkierowej z żółtymi nadprożami okiennymi z piaskowca. Jej zewnętrze pokazuje trzy części: dwunastoboczną podstawę z datą 1883 na nadprożu drzwi, trzykondygnacyjny trzon podzielony na dwanaście pól z wąskimi szczelinami okiennymi oraz wystającą kondygnację zbiornika z dwunastoma fałszywymi oknami. Dach łączy w stopniowaną formę dach czterospadowy, tambur i latarnię.

Wieża o wysokości 36 metrów została wzniesiona w 1883 roku z inicjatywy Adolfa Friedricha Lindemanna, inżyniera mieszkającego w Anglii. W latach 1882–1883 zbudował on w Spirze pierwszą nowoczesną sieć wody pitnej z 20 km rur i 105 hydrantami, po epidemiach cholery w latach 70. XIX wieku. Ponieważ niemieckie banki odmówiły finansowania, projekt wsparła spółka angielska pod kierownictwem Ch. Marschalla; w 1914 roku przedsiębiorstwo objęto nadzorem państwowym, a w 1917 zlikwidowano, przekazując wieżę miastu.

Wieża definiuje tożsamość wizualną dzielnicy i służy jako punkt orientacyjny dla mieszkańców, którzy przechodzą obok niej codziennie. Jej wyraźny wygląd z czerwonej cegły czyni ją łatwo rozpoznawalnym punktem w całej zachodniej okolicy.

Wieża znajduje się w zachodniej dzielnicy mieszkalnej i jest dobrze widoczna z pobliskich ulic, co ułatwia jej lokalizację. Budynek nadal pełni funkcję aktywnej instalacji zaopatrzenia w wodę, będąc jednocześnie chroniony jako zabytek.

Wieża jest wczesnym przykładem zbiornika z podwieszonym dnem, podobnym do instalacji zbudowanych później w Pirmasens i na Martinshöhe. Z zewnątrz wyraźnie widać trójpodział na cokół, trzon i zbiornik, a nadproże drzwi cokołu nosi datę 1883.