Villa Gemmingen, Rezydencja arystokratyczna w Stuttgarcie, Niemcy

Villa Gemmingen to dwu- lub trzypiętrowy historyzujący pałac przy Mörikestraße 12, wzniesiony w latach 1910–1911 według projektu Alberta Eitela i Eugena Steigledera. Pod dachem mansardowym z naczółkami mieści się budynek, którego elewacja ogrodowa skupia się wokół półkolistej sali z kopułą, dostępnej przez łagodne, wygięte schody zewnętrzne, flankowanej przez wysunięte ryzality wsparte na kolumnach. Przed nią rozciąga się otoczony kamiennymi murami taras z basenem.

Willa została zbudowana w latach 1910-1911 według projektów architektów Alberta Eitela i Eugena Steigledera. Została wzniesiona na zlecenie barona Fritza von Gemmingen-Hornberga i jego żony Dory Siegle, aby zademonstrować ich pozycję w społeczeństwie Wirtembergu.

Willa była prezentem od Gustava von Siegle, jednego z najbogatszych ludzi w Królestwie Wirtembergii, dla jego córki Helene Dory i jej męża Friedricha von Gemmingen-Hornberga. Rzeźbiarze Josef Zeitler, Emil Epple i Jakob Brüllmann przyczynili się do wystroju, czyniąc dom dziełem sztuki totalnej. Zachodnia fasada przypomina pałace Monrepos i Solitude zbudowane przez Philippe’a de La Guêpière’a dla księcia Carla Eugena.

Willa jest własnością prywatną i nie można jej zwiedzać. Posiadłość leży przy Mörikestraße 12, cofnięta od ulicy u południowego podnóża Karlshöhe; prowadzi do niej długa droga dojazdowa lub kręta klatka schodowa przechodząca przez łuk bramy budynków gospodarczych. Od wschodu ogrodzenie oddziela teren od jednego z publicznych wejść na Karlshöhe.

Oryginalny drewniany winda z willi nie znajduje się już na miejscu, ale jest przechowywana i wystawiana w Muzeum Windy w Mannheim-Seckenheim. Ten szczegół pokazuje, jak innowacje technologiczne epoki były włączane do takich rezydencji.