Südbrücke, Most kolejowy w Mainz, Niemcy

Südbrücke to most kolejowy nad Renem między Moguncją a Ginsheim-Gustavsburg, przenoszący linię Moguncja–Frankfurt na kilometrze 496,4. Jego cztery główne przęsła to stalowe dźwigary półparaboliczne o rozpiętości 104,96 m, a kładka po północnej stronie umożliwia przejście pieszym i rowerzystom. Most zaczyna się między dwiema zachowanymi neogotyckimi wieżami na brzegu Moguncji.

Most Südbrücke zbudowano w latach 1859–1862 według planów Heinricha Gerbera z odlewni Klett w Norymberdze, zastępując prom kolejowy między Moguncją a Gustavsburgiem. Był to pierwszy stały most na Renie w Moguncji i czwarty most kolejowy na tej rzece. Kute żelazne dźwigary Pauliego zastąpiono w 1911 roku stalowymi; neogotyckie wieże na brzegu Moguncji przetrwały.

Most jest częścią niemieckiego dziedzictwa kolejowego i pokazuje połączenie między Moguncją i terenami przemysłowymi na drugim brzegu Renu. Kształtuje krajobraz tego regionu jako charakterystyczną stalową konstrukcję.

Po północnej stronie konstrukcji zamontowana jest kładka dla pieszych i rowerzystów, umożliwiająca przejście przez Ren w tym miejscu. Most znajduje się tuż powyżej ujścia Menu, między stacjami Mainz Römisches Theater i Mainz-Gustavsburg. Na brzegu mogunckim kładka zaczyna się między dwiema zachowanymi neogotyckimi wieżami mostowymi.

Most nigdy nie otrzymał oficjalnej nazwy, dlatego nazywa się go Südbrücke, Eisenbahnbrücke Mainz-Süd lub Mainz-Gustavsburger Eisenbahnbrücke. Neogotyckie wieże na brzegu Moguncji były czysto dekoracyjne, miały zasłaniać ówcześnie niezwykłą konstrukcję żelazną i nie pełniły funkcji wojskowej; architektem był prawdopodobnie Justus Kramer.