Stiftsruine Bad Hersfeld

Stiftsruine Bad Hersfeld to ruina kościoła romańskiego uznawana za największą tego typu na świecie. Zachowane mury i kolumny rozciągają się na ogromnym terenie, ujawniając pierwotną skalę i wielkość tego, co tutaj kiedyś stało.

Opactwo zostało założone w 769 roku jako benedyktyński monastyr pod zwierzchnictwem arcybiskupa Lullusa i przeszło kilka przebudów na przestrzeni wieków. Jego zniszczenie miało miejsce podczas wojny siedmioletniej w 1761 roku, po czym pozostało ruiną zamiast być odbudowanym.

Od 1951 roku ruiny są siedzibą Bad Hersfelder Festspiele, dorocznego festiwalu, na którym przedstawienia teatralne i koncerty odbywają się między lipcem a wrześniem na tle średniowiecznych murów. Miejsce przekształciło się w żywą scenę, gdzie sztuka i historia się spotykają.

Teren jest otwarty i dostępny, a tablice informacyjne wyjaśniają historię i cechy ruين. Dostępne są przewodniki dla odwiedzających, którzy chcą szczegółowych wyjaśnień na temat architektury i poprzedniej roli opactwa.

Wieża Katharinenturm zawiera dzwon Lullusa z roku 1038, jeden z najstarszych dzwonów wciąż w aktywnym użytkowaniu w Niemczech. Dzwoni przy specjalnych okazjach religijnych, łącząc dzisiejszych odwiedzających z tradycją sprzed tysiąc lat.