Luftschiffhalle Düren

Luftschiffhalle Düren była dużą wojskową stalową konstrukcją zbudowaną do przechowywania i obsługi sterowców, o wymiarach około 180 metrów długości, 70 metrów szerokości i 30 metrów wysokości. Hangar był malowany w kolorach maskujących i zaprojektowany do ochrony statków powietrznych przed pogodą, umożliwiając jednocześnie konserwację i operacje paliwowe we wnętrzu.

Obiekt pełnił funkcję wojskowej bazy sterowców od 1915 do 1917 podczas Pierwszej Wojny Światowej, od której startowały misje bombardowania skierowane na Francję i Wielką Brytanię. Po zakończeniu wojny obiekt przestał być wykorzystywany do celów wojskowych i lokalizacja nigdy nie odzyskała swego znaczenia strategicznego.

Obiekt miał dwie różne nazwy w zależności od tego, która gałąź wojskowa go kontrolowała: Cesarskie Marynarki Wojennej nazywały go 'Siegfried', podczas gdy administracja Armii używała 'Dietrich'. Ta podwójna nomenklatura odzwierciedla podzieloną strukturę dowodzenia niemieckich operacji wojskowych w tamtym czasie.

Lokalizacja jest najłatwiej dostępna pieszo i znajduje się w pobliżu połączeń kolejowych Düren dla dostępu do transportu publicznego. Teren jest stosunkowo płaski, a pozostałości są widoczne z zewnątrz, chociaż zalecane są solidne buty, jeśli planujesz eksplorować teren obiektu.

Miejsce jest godne uwagi, ponieważ pozostaje jedyną historyczną lokalizacją hangaru sterowców na Renie, która przetrwała bez zabudowy lub istotnego przebudowania przez nowoczesny rozwój. Ta autentyczność czyni go rzadkim przetrwałym przykładem historii lotnictwa z początku 1900 roku.