Manoir de Grabau, Zabytkowy dwór w Grabau, Niemcy.

Manoir de Grabau to dwór w Grabau, w Szlezwiku-Holsztynie, zbudowany w latach 1906–1908 przez berlińskiego architekta Hermanna Werlego. Jest w całości wykonany z importowanego wapienia muszlowego, zmontowanego z numerowanych bloków, i ma asymetryczny plan wokół dwukondygnacyjnej hali. Na prawo od środka wznosi się kwadratowa wieża z zielonym miedzianym dachem i małą iglicą; po jej lewej stronie szczytowa część ukazuje trzy łukowe okna i rombowy wzór kamienny.

Grabau, pierwotnie wieś słowiańska, od XVI wieku był folwarkiem (Meierhof) majątku Borstel, w rękach Buchwaldtów, a później von Bernstorffów. W 1806 roku pod Joachimem Christophem Janischem stał się samodzielnym majątkiem szlacheckim. Obecny dwór zbudował w latach 1906–1908 dla Gustava Lahusena berliński architekt Hermann Werle, zastępując „Weißes Haus” z 1804 roku.

Budynek łączy formy gotyckie, tudorskie i Jugendstil, wzorowane na angielskich i szkockich dworach; miejscowi nazywają go „Spukschloss” (nawiedzony zamek). W parku stoi neogotycka kaplica zbudowana w 1923 r. dla zmarłej młodo córki Gustava Lahusena, ozdobiona przez Stanislausa Cauera i wymagająca dziś renowacji.

Dwór stoi w parku urządzonym na wzór angielski, z dala od pierwotnego dziedzińca gospodarczego, i jest pusty: właściciel nie wykonał przebudów wymaganych przez swoje plany. Zamiast tego wynajął go na potrzeby zdjęć filmowych. Neogotycka kaplica zbudowana w 1923 r. dla córki Gustava Lahusena również czeka na gruntowną renowację.

Dwór stoi pusty od końca lat 90. XX wieku, ponieważ właściciel nigdy nie przeprowadził planowanych przebudów; w międzyczasie wynajmowano go na potrzeby zdjęć filmowych. W parku neogotycka kaplica z 1923 roku kryje szczątki przedwcześnie zmarłej córki Gustava Lahusena; jej dekoracja autorstwa rzeźbiarza Stanislausa Cauera czeka na renowację.