Sulzeiche, Pomnik przyrody w Walddorfhäslach, Niemcy.

Sulzeiche to dąb szypułkowy (Quercus robur) liczący około 450 lat, rosnący na grzbiecie Schaichberg na wysokości około 440 m. Jego pień ma 6,35 m obwodu, a silnie rozgałęziona korona przekracza 25 m średnicy. Dawno temu odłamała się gruba gałąź główna, a wilgoć, która wniknęła w ranę, spowodowała zgniliznę bielu.

Teolog pietystyczny Friedrich Christoph Oetinger (1702–1782), pastor w Walddorf w latach 1746–1752, miał modlić się pod tym dębem i „głosić kazania duchom”. Otto Michel (1903–1993), założyciel Institutum Judaicum w Tybindze, przychodził tu szukać bliskości Boga i nazywał to miejsce „punktem, w którym stykają się niebo i ziemia”.

Dąb wiąże się z teologiem Friedrichem Christophem Oetingerem, pastorem w Walddorf w latach 1746–1752, który według przekazu modlił się tutaj i „głosił kazania duchom”. Otto Michel, założyciel Institutum Judaicum w Tybindze, nazwał to miejsce punktem, gdzie stykają się niebo i ziemia.

Drzewo rośnie na wschodnim skraju obszaru ochronnego Sulzeiche, utworzonego 16 listopada 1981 roku, o powierzchni około 1,9 ha, na wysokości 445–455 m n.p.m. Droga krajowa B27 przebiega około 300 m na południowy wschód; dojście jest piesze. Pień ma 6,35 m obwodu, a korona ponad 25 m średnicy.

Utworzony 16 listopada 1981 roku rezerwat przyrody wokół dębu chroni siedlisko skraju lasu z odsłoniętą glebą i ubogimi murawami. Jego osobliwością jest rzadka w Europie Środkowej osa grzebaczowata Didineis lunicornis, którą niewielu odwiedzających zauważa.