Haus Goldschmieding, Posiadłość ziemska w Castrop-Rauxel, Niemcy

Haus Goldschmieding to dwupiętrowy, biało tynkowany dwór z cegły, o prawie kwadratowym planie i okrągłej wieży narożnej w północno-wschodnim narożniku, zwieńczonej wklęsłym hełmem. Dach mansardowy pokryty jest dachówką, a nowoczesna dobudówka po wschodniej stronie mieści restaurację. Budynek zachował około połowy swojej przedXVII-wiecznej formy, która rozciągała się na północny zachód.

Haus Goldschmieding jest po raz pierwszy wzmiankowany w 1275 roku wraz z rycerzem Lambertem von Gholtsmedinc, jako twierdza graniczna arcybiskupstwa Recklinghausen przeciw hrabiom Mark; dom stał wtedy na wyspie otoczonej fosą, a podgrodzie na osobnej wyspie. W 1583 roku Anna Margaretha von Ovelacker poślubiła Johanna von Schell; małżeństwo kazało zburzyć stary budynek i wznieść nowy w latach 1583–1597. W XVII wieku rozebrano północno-zachodnią połowę wraz z wieżą narożną.

Festsaal zachowuje belkowany strop i renesansowy kominek z piaskowca baumberger o wymiarach 3,50 × 4,15 metra i głębokości ponad 80 cm. Nadproże ma osiem pól z alegorycznymi reliefami przedstawiającymi antycznych bogów i herosów, a szczyt zdobią herby budowniczych Schell i Overlacker z datą 1597.

Teren jest dostępny dla publiczności i zawiera liczne nowoczesne rzeźby rozproszone w rozległym krajobrazie. Zaplanuj czas, aby eksplorować zarówno historyczny budynek, jak i otaczające zielone przestrzenie, gdzie wystawiane są dzieła sztuki współczesnej.

Tor z przeszkodami, który Mulvany kazał wytyczyć naprzeciw dworu, był częścią jego szerszego wspierania jeździectwa; założył też na majątku ogród krajobrazowy. W 1968 roku tor przeszedł wraz z domem i parkiem na własność miasta Castrop.