Zeche Erin

Zeche Erin to zabytkowy kompleks wydobywczy węgla w regionie Ruhry, wyróżniający się swoim 68-metrowym szybanem nad szyb 7 o charakterystycznym niemieckim projekcie ramy podpierającej. Dziś teren zawiera park technologiczny i biznesowy, przy czym zabytkowe struktury są zachowane pośród nowoczesnych budynków komercyjnych.

Irlandzki inwestor Thomas Mulvany założył kopalnię w 1866 roku, nadając jej nazwę od irlandzkiego słowa oznaczającego Irlandię, a wydobycie węgla trwało tam przez prawie 120 lat. Operacja ukształtowała rozwój przemysłowy regionu aż do zamknięcia w 1983 roku, po czym teren został ostatecznie przeznaczony na nowe cele.

Szyby wydobywcze 3 i 7 służą jako pomniki przemysłowe na terenie i są częścią Szlaku Dziedzictwa Przemysłowego w Nadrenii Północnej-Westfalii. Zaznaczają, jak to miejsce było kiedyś aktywnym centrum wydobycia węgla i jak takie struktury są obecnie zachowywane.

Teren jest dostępny z zewnątrz, z pomnikami przemysłowymi widocznymi z różnych kątów, szczególnie uderzająca struktura szyb. Najlepszym czasem na wizytę są godziny dzienne i dobra pogoda, gdy metalowe struktury i ich szczegóły są wyraźnie widoczne.

W 1964 roku Zeche Erin wprowadzi pierwszy w pełni automatyczny, sterowany maszynami front wydobywczy węgla w regionie, funkcjonujący bez ludzkiego udziału na frontach pracy. Ta innowacja była przełomowa na owe czasy i demonstrowała, jak technologia górnicza się transformowała podczas tej fazy historii przemysłowej.