Brückenwirt, Zabytek architektury w Bawarii, Niemcy.

Brückenwirt to dawny zajazd wycieczkowy w Höllriegelskreuth, części gminy Pullach im Isartal, na lewym brzegu Isary tuż na południe od Grünwalder Isarbrücke. Franz Höllriegel wzniósł go w 1848 roku jako budynek mieszkalno-gospodarczy w stylu górnobawarskiego Einfirsthofu, zagrody z jednym grzbietem dachu łączącej dom, stodołę i oborę. Obiekt figuruje w bawarskim rejestrze zabytków.

Mistrz kamieniarski Franz Höllriegel, założyciel i patron Höllriegelskreuth, wzniósł tu w 1848 roku budynek mieszkalno-gospodarczy w stylu górnobawarskiego Einfirsthofu, poniżej stromych zboczy wysokiego brzegu Izary. W 1890 roku, ponad trzydzieści lat po jego śmierci, Isarwerke nabyły posiadłość i urządziły stołówkę dla robotników budujących kanał Izary. Po ukończeniu kanału i elektrowni Isarkraftwerk II pierwsza koncesja na publiczną gospodę została przyznana Jakobowi Boschowi 21 listopada 1905 roku.

Nazwa Höllriegelskreuth pochodzi od kamieniarza Franza Höllriegela, który wzniósł dom w 1848 r. i otworzył w zboczach kamieniołomy Nagelfluh. Od 1890 r. Isarwerke prowadziły tu stołówkę dla robotników budujących kanał Isar-Werkkanal. Po ukończeniu kanału i elektrowni Isarkraftwerk II Jakob Bosch otrzymał 21 listopada 1905 r. pierwszą koncesję na publiczną gospodę.

Brückenwirt stoi w Höllriegelskreuth na lewym brzegu Isary, tuż na południe od Grünwalder Isarbrücke, przy linii Isartalbahn. Od przystanku Höllriegelskreuth dzieli go kilka minut pieszo, a nadrzeczna ścieżka wzdłuż Isary prowadzi bezpośrednio obok budynku.

Franz Höllriegel, kamieniarz, który wzniósł dom w 1848 roku, dał nazwę dzielnicy Höllriegelskreuth; obok urządził też ogród krajobrazowy Höllriegel-Park i otworzył na zboczach kamieniołomy, w których wydobywano zlepieńce Nagelfluh.