Schloss Waldmannshofen, Dawny zamek obronny otoczony wodą w Creglingen, Niemcy

Schloss Waldmannshofen to dawny zamek wodny zbudowany w latach 1544–1548 na północnym skraju Waldmannshofen w gminie Creglingen, w miejscu późnośredniowiecznego zamku wysadzonego w 1523 roku. Najbardziej nietypowym elementem jest wolno stojąca Wielka Wieża, połączona z częścią mieszkalną przejściem; brak w niej strzelnic i lochów, więc jej funkcja pozostaje niezbadana. Od lat 50. XX wieku w założeniu mieści się muzeum straży pożarnej.

Kunz von Rosenberg, sprzymierzony z raubritterem Hansem Thomasem von Absbergiem, kazał wysadzić swój zamek przez Związek Szwabski 23 czerwca 1523 roku. Odbudował go jako zamek wodny w latach 1544–1548. Po wymarciu Rosenbergów Brandenburg-Ansbach nadał lenno feldmarszałkowi hrabiemu Melchiorowi von Hatzfeldt, który rozbudował go w zamek renesansowy z elementami barokowymi. Jego rodzina pozostała panami Waldmannshofen przez 249 lat, do 1886 roku.

Nazwa Waldmannshofen pojawia się po raz pierwszy w 1408 roku, gdy majątek podzielono między Hansa i Fritza Truchseß von Baldersheim. Rodzina Rosenbergów władała zamkiem od 1421 roku; poparcie Konrada von Rosenberga dla raubrittera Hansa Thomasa von Absberga skłoniło Związek Szwabski do wysadzenia zamku 23 czerwca 1523 roku. Rodzina von Hatzfeldt pozostawała panami Waldmannshofen przez 249 lat, do 1886 roku.

Muzeum jest dostępne w normalnych godzinach otwarcia i oferuje odwiedzającym łatwy dostęp do ekspozycji na temat historii gaszenia pożarów. Teren jest łatwy do zwiedzania pieszo, a tablice informacyjne pomagają odwiedzającym poruszać się po różnych obszarach.

Wielka Wieża stoi osobno, poza częścią mieszkalną, i można się do niej dostać tylko krytym przejściem. Jej funkcja pozostaje niezbadana: brak jej strzelnic wieży obronnej i lochów wieży sądowej. Rodzina von Hatzfeldt, lennicy Brandenburgii-Ansbach, pozostawała panami Waldmannshofen przez 249 lat, do 1886 roku.