Schloss Aub, Średniowieczny zamek w Bawarii, Niemcy.

Zamek Aub zajmuje najwyżej położony południowo-zachodni narożnik starego miasta Aub i jest włączony w mury miejskie. Najstarsze widoczne części to Burghaus i stołp późniejszego zamku Truchseßów von Baldersheim; trzynastowieczny mur Hohenlohe zachował się tylko w zasypanej fosie po stronie północnej. Na stołpie jako wiatrowskaz umieszczono gryfa z herbem biskupa księcia Johanna Philippa von Greiffenclau.

Z XIII wieku pochodzą romańskie części zamku Hohenlohe, sięgające dna północnej fosy, ale niewidoczne z zewnątrz. „Veste in Awe” po raz pierwszy wymieniono w dokumencie zastawu z 1369 roku, w którym Gerlach von Hohenlohe zastawił ją mieszczanom Rothenburga Holtschuherowi i Goltsmitowi. Najstarsze widoczne relikty, Burghaus i Bergfried, pochodzą od Truchseß von Baldersheim; po wygaśnięciu Hohenlohe około 1390 roku zamek był Ganerbenburgiem dzielonym między Weinsbergów, Truchseßów i Rosenbergów, przechodząc stopniowo do Hochstiftu Würzburg do 1632 roku. Książę-biskup Julius Echter von Mespelbrunn przebudował go w stylu późnego renesansu na siedzibę urzędu i zamek myśliwski.

Schloss Aub był Ganerbenburg, zamkiem będącym współwłasnością kilku rodów: po wygaśnięciu Hohenlohe około 1390 roku połowa należała do Weinsbergów, ćwierć do Truchsessów, a ćwierć do Rosenbergów. Zamek dał nazwę Truchsessviertel, dzielnicy między górnym rzędem rynku a dzisiejszą Johannes-Böhm-Straße. W piwnicach zamku i szpitala leżało wino dziesięcinne, które musieli dostarczać winogrodnicy z doliny Gollach.

Schloss Aub zajmuje najwyższy, południowo-zachodni narożnik starego miasta Aub i jest włączony w miejskie mury obronne, dlatego dociera się do niego pieszo przez historyczne centrum. Pierścień murów z wieżami wyznacza trasy wokół zamku, a dojście prowadzi pod górę i po kostce.

Na wiatrowskazie wieży głównej umieszczono gryfa z herbem biskupa księcia Johanna Philippa von Greiffenclau. Ten sam herb widnieje nad wejściem do domu nr 16 przy Mühlstraße u stóp Mangsteige.