Kloster Möllenbeck, Średniowieczny klasztor w Rinteln, Niemcy.

Kloster Möllenbeck to średniowieczny kompleks klasztorny w Rinteln z trójnawową halą kościelną zbudowaną w 1505 roku. Budowla wykazuje prostokątne okna, część chóru i rozbudowę sakristii otoczoną grubymi murami kamiennymi.

Ufundowany w 896 roku przez szlachciankę Hildburg jako klasztor kanoniczek i potwierdzony przez cesarza Arnulfa Karyntyjskiego, Möllenbeck należy do najstarszych klasztorów w dolinie Wezery. W 1441 roku został rozwiązany i przekazany kanonikom augustiańskim, którzy w 1474 roku stracili cały zespół wraz z biblioteką w wielkim pożarze. Kościół, krużganki i budynki klasztorne odbudowano w latach 1478–1505. Po wprowadzeniu reformacji w hrabstwie Schaumburg w 1558 roku przeor Hermann Wenig i cały konwent przeszli na luteranizm.

Klasztor założono w 896 r. jako kapitułę kanoniczek, a w 1441 r. przekazano go kanonikom augustiańskim. Po 1558 r. kanonicy przyjęli luteranizm, zachowując regułę, habit i niemiecką modlitwę chórową, oraz prowadzili łacińską szkołę kształcącą pastorów. Kaznodzieja Petrus Grener, ostatni kanonik, zmarł w 1675 r.

Zespół leży na łąkach nad Wezerą koło Rinteln; kościół, krużganek i skrzydła klasztorne tworzą kwadratowy blok. Kościół służy jako ewangelicki kościół parafialny Möllenbeck. Szczyt zachodni, elewacje, dach i refektarz zimowy od 1995 roku remontowano etapami dzięki Deutsche Stiftung Denkmalschutz.

Dwie okrągłe wieże i krypta to jedyne pozostałości po pożarze z 1474 roku; w krypcie stoi masywny, surowy sarkofag z około 900 roku, w którym prawdopodobnie spoczywają szczątki fundatorki Hildburg. Romański fragment tumby z misterną rzeźbą figuralną powiązano z tym grobem i wmurowano dziś przy wejściu do kościoła.