Hünenburg Hohenrode, Średniowieczne ruiny zamku w Rinteln, Niemcy.

Hünenburg, zwany też Frankenburg, to ruina niewielkiego średniowiecznego zamku dynastii na południowym ostrogu Lange Wand w Wesergebirge, około 230 m n.p.m. i 1,6 km na północ od dworca w Rinteln. Owalny rdzeń zamku ma 27 na 35 metrów i otaczał go zaprawiany mur obwodowy grubości 1,5 do 2,5 metra, do którego przylegały budynki. Widoczne są fundamenty wieży mieszkalnej, palasu i kaplicy zamkowej z resztkami muru w opus spicatum, a odsłonięte mury zostały odrestaurowane. Pięć metrów głęboka fosa oddziela rdzeń od położonego od strony góry przedzamcza, chronionego siedmiometrową fosą i wałem obwodowym, gdzie zachował się ślad nieodkrytej okrągłej wieży.

Budowniczowie i mieszkańcy pozostają nieznani, dlatego nazwę nadano później. Wykopaliska Konrada Platha w 1895 i 1897 roku przyniosły fragmenty ceramiki i podkowy wskazujące na użytkowanie między późnym XI a końcem XII wieku oraz monety bite w Goslar około 1080 roku. Koniec twierdzy zbiega się z umocnieniem władzy hrabiów Schauenburg w dolinie Wezery, którym zapewne przypisać należy ślady pożaru na murach.

Nazwa Hünenburg została nadana później, ponieważ budowniczowie i mieszkańcy są nieznani; od położonej niżej osady Rinteln zamek nazywa się też Frankenburg. Widoczne są jeszcze odrestaurowane mury fundamentowe, pięciometrowa fosa między zamkiem głównym a podgrodziem oraz resztki muru opus spicatum kaplicy zamkowej.

Ruiny leżą na południowym ostrogu Lange Wand na wysokości około 230 m n.p.m., dostępnym pieszo z Rinteln lub Todenmann; teren jest nierówny, a zbocze ku Wezerze opada stromo. Pięć metrów głęboki rów oddziela gród główny od podgrodzia, a siedmiometrowy rów i wał pierścieniowy chronią stronę górską.

Wykopaliska Konrada Platha z 1895 i 1897 przyniosły fragmenty ceramiki i podkowy wskazujące na użytkowanie między późnym XI a późnym XII wiekiem oraz monety bite w Goslarze około 1080 roku. Nazwę Hünenburg nadano później, ponieważ nie znamy ani budowniczych, ani mieszkańców.