Bazylika św. Wawrzyńca w Wuppertalu, Kościół klasycystyczny w Wuppertalu, Niemcy

Sankt Laurentius to neoklasycystyczny kościół z różowego piaskowca z białymi pasami gzymsów, zaprojektowany przez Adolpha von Vagedesa i ukończony w 1835 roku. Skierowana na południe fasada z dwiema wieżami otwiera się na Laurentiusplatz, a wnętrze ma czarno-białą szachownicową nawę prowadzącą do złotego i ciemnobrązowego ołtarza głównego.

Parafia kupiła Osterfeld na zachód od Elberfeldu w 1828 roku z inicjatywy proboszcza Stephana Oberrhé, a biskup pomocniczy Kolonii Karl Adalbert Freiherr von Beyer położył kamień węgielny 10 sierpnia 1828 roku. Trudności techniczne i finansowe opóźniły budowę, otwartą 8 listopada 1835 roku; arcybiskup Johannes von Geissel konsekrował ją 11 lipca 1847 roku. Bomby zapalające zniszczyły kościół i wyposażenie w nalocie z 24/25 czerwca 1943 roku; ponowne otwarcie nastąpiło w Boże Narodzenie 1949 roku, odbudowa trwała do 1974 roku, a w grudniu 2013 roku kościół został podniesiony do godności bazyliki mniejszej.

Kościół to miejsce spotkań dla lokalnej wspólnoty, gdzie regularne nabożeństwa przyciągają wiernych przez cały rok. Wewnątrz dwa duże organy wypełniają przestrzeń dźwiękiem i kształtują duchowe doświadczenie odwiedzających.

Kościół jest otwarty codziennie i odwiedzający mogą wejść przez większość czasu, chociaż regularne nabożeństwa odbywają się w ciągu tygodnia. Zaleca się sprawdzenie informacji lokalnych, aby znaleźć czas wizyty, który nie pokrywa się z nabożeństwami religijnymi.

Kościół przechowuje siedem brązowych dzwonów w swojej zachodniej wieży, które dzwonią przy specjalnych okazjach i niosą charakterystyczny dźwięk przez miasto. Większy z dwóch organów został zbudowany przez Romanusa Seiferta w 1964 roku i reprezentuje rzemiosło budowy organów z tamtego okresu.