Fuhlrott-Museum, Muzeum historii naturalnej w Wuppertalu, Niemcy.

Fuhlrott-Museum było muzeum przyrodniczym w Wuppertalu. Wystawa stała pokazywała miejscową faunę na licznych okazach wypchanych zwierząt oraz rozwój gatunków w drodze ewolucji, a także skamieniałości, minerały i kilka żywych zwierząt; w dwóch salach odbywały się wystawy czasowe na jeden temat, czasem etnograficzne. Zbiory liczyły 60 000 skamieniałości i minerałów, 220 000 chrząszczy, inne owady i wypchane ptaki.

Muzeum powstało ze zbiorów założonego w 1846 roku Towarzystwa Nauk Przyrodniczych Elberfeld i Barmen, którym kierował Johann Carl Fuhlrott. Po dziesięcioleciach w różnych miejscach Barmen i Elberfeld od kwietnia 1967 roku mieściło się na rogu Auer Schulstraße i Friedrich-Ebert-Straße, kilkaset metrów na zachód od centrum Elberfeld. Zostało ostatecznie zamknięte pod koniec marca 2008 roku.

Muzeum nosiło imię przyrodnika Johanna Carla Fuhlrotta, pierwszego uczonego, który rozpoznał w kościach czaszki znalezionych w dolinie Neandertal szczątki Homo neanderthalensis. Wystawa stała pokazywała rodzimą faunę na licznych okazach wypchanych zwierząt oraz rozwój gatunków; w dwóch salach odbywały się wystawy czasowe, niekiedy o tematyce etnograficznej.

Dawne muzeum mieściło się na rogu Auer Schulstraße i Friedrich-Ebert-Straße, kilkaset metrów na zachód od centrum Elberfeld. Od 2008 roku kompleks zajmują Bergische Volkshochschule i Wuppertaler Medienzentrum, więc sale wystawowe nie są udostępniane do zwiedzania. Zbiory przyrodnicze rozdzielono jako depozyty, a później darowizny dla innych muzeów.

Muzeum nosi imię Johanna Carla Fuhlrotta, który kierował Towarzystwem Nauk Przyrodniczych w Elberfeld i Barmen i jako pierwszy uczony rozpoznał w kościach czaszki z doliny Neandera szczątki innego typu człowieka, Homo neanderthalensis. Zbiory towarzystwa założonego w 1846 roku stały się muzeum w 1892 roku.