Fritz-Reuter-Literaturmuseum, Muzeum literatury w Stavenhagen, Niemcy

Fritz-Reuter-Literaturmuseum zajmuje dawny ratusz w Stavenhagen, dwukondygnacyjny tynkowany budynek z dachem mansardowym wzniesiony w latach 1785–1788, w którym ojciec Reutera przez prawie 40 lat był burmistrzem i sędzią miejskim. Na parterze po lewej stronie izba narodzin Reutera urządzona jest jako salon w stylu biedermeier. Wystawa stała pokazuje rękopisy, obrazy pędzla Reutera i przedmioty z jego własności oraz bibliotekę podręczną liczącą około 15 000 tomów.

Budynek został wzniesiony w końcu 18 wieku jako ważne centrum administracyjne miasta. Samo muzeum zostało otwarte w 1949 roku i przeszło w 2001 roku znaczną modernizację, która znacznie ulepszała pomieszczenia wystawowe i wyposażenie techniczne.

Od 1999 roku miasto i muzeum co roku 7 listopada, w urodziny Reutera, przyznają Fritz-Reuter-Literaturpreis za twórczość w języku dolnoniemieckim lub jej dotyczącą, wspierany przez Sparkasse Neubrandenburg-Demmin. Muzeum wydaje też rocznik kikut – Plattdütsch gistern un hüt, ukazujący się prawie co roku od 1976 i redagowany w Stavenhagen.

Muzeum jest łatwo dostępne z głównego placu miasta i znajduje się w zabytkowym budynku bez windy. Odwiedzający powinni mieć świadomość, że godziny otwarcia są zróżnicowane sezonowo i zaleca się wcześniejsze sprawdzenie.

Dyrektor muzeum Arnold Hückstädt przez dziesięciolecia działał pod stasiowskim pseudonimem "Wilhelm Scherer", a od 1987 roku jego współpracowniczka Monika Weilandt raportowała jako "GMS Ulrike" o zachodnich gościach aż do trzech tygodni po upadku muru. Budynek służył ojcu Reutera jako ratusz i sąd miejski przez prawie 40 lat.