St Johannis, Budynek kościelny w Minden, Niemcy

St. Johannis to kościół w Minden, wzniesiony w XII wieku jako trójnawowa romańska bazylika sklepiona; około 1800 roku rozebrano nawy boczne i ramiona transeptu, odtąd jest jednonawowy. Kwadratowa wieża otrzymała w drugiej połowie XV wieku dwie ośmiokątne kondygnacje z cegły, odsłonięte spod tynku w latach 1979/80. Cegły mają 32–33 cm długości i 7–8 cm wysokości, a sklepienie wieży również jest ceglane.

Świątynia została założona około 1200 roku jako kolegiata św. Jana Ewangelisty przez biskupa Dietmara von Stromberga (1185–1206) i mindeńskiego kanonika Ramwarda. W 1529 roku przejęli ją protestanccy mieszczanie; po wojnie szmalkaldzkiej kanonicy odzyskali ją w 1548 roku. W 1628 roku biskup przekazał ją franciszkanom, wygnanym przez Szwedów w 1634 roku. Królestwo Westfalii rozwiązało kapitułę w 1810 roku, a od 1824 roku armia pruska używała budynku jako arsenału.

Kolegiata była poświęcona Janowi Ewangeliście, nie Chrzcicielowi. Od renowacji w latach 1978–1981 dawny kościół pełni funkcję centrum obywatelskiego BÜZ, w którym odbywają się wydarzenia kulturalne; wcześniej przeszedł na własność miasta.

St. Johannis stoi na starówce Minden, kilka kroków od centrum. Ponieważ nawy boczne i ramiona transeptu rozebrano około 1800 roku, wnętrze jest jedną salą i układ bazylikowy nie jest już czytelny. Budynek pełni dziś funkcję Bürgerzentrum BÜZ i służy wydarzeniom kulturalnym, a nie regularnym nabożeństwom.

W latach 1796-1801 armia pruska wykorzystywała nawę jako magazyn zbóża. Ludzie protestowali przeciwko takiemu użytkowaniu, ponieważ chcieli utrzymać usługi chóru.