Schloß Pesch, Średniowieczny zamek w Meerbusch, Niemcy

Schloss Pesch to zespół dworski w Meerbusch w Nadrenii Północnej-Westfalii, składający się z głównej rezydencji z szeroką, okienną fasadą, trzech budynków gospodarczych i wieży z tarczą zegarową. Całość otoczona jest starym lasem, który zamyka posiadłość ze wszystkich stron.

Posiadłość pojawia się po raz pierwszy w źródłach pisanych w 1311 roku pod nazwą Peschhof i przeszła w ręce rodziny rycerza Goderta Knopa w 1368 roku. W kolejnych stuleciach właściciele zmieniali się wielokrotnie, a każdy z nich odcisnął swój ślad na zabudowaniach.

Nazwa Pesch pojawia się po raz pierwszy w 1311 roku jako „Peschhof”; źródła nie podają jej łacińskiego pochodzenia. Posiadłość leżała na dawnym terytorium elektoratu Kolonii, lecz zawsze pozostawała samodzielnym majątkiem bez powinności lennych wobec kolonskiego księcia-arcybiskupa. W 1863 roku między sąsiednim domem Gripswald a zamkiem znaleziono sześć kamieni wotywnych ku czci Matron i Merkurego Arwernusa.

Budynki są dziś użytkowane jako prywatne mieszkania i biura, dlatego odwiedzający nie mogą do nich wejść. Otaczający posiadłość las można zwiedzić pieszo wzdłuż oznakowanych ścieżek, co sprawia, że spacer jest przyjemny o każdej porze roku.

23 czerwca 1758 roku, w czasie wojny siedmioletniej, 47 000 francuskich żołnierzy obozowało w Fischeln i wokół niego, na północny zachód od zamku. Po bitwie pod Krefeld wycofali się tego samego wieczoru przez Osterath. Sam zamek nie był miejscem walk; należał już do barona Matthiasa Gerharda von Hoescha, który dzięki niemu zasiadał w Landtagu.