Dyckburg-Kirche, Zabytek religijny w Münster, Niemcy.

Kościół St. Mariä Himmelfahrt, zwany Dyckburg-Kirche, stoi w dzielnicy Dyckburg w Münsterze na terenie dawnego zamku, z którego pozostały tylko fragmenty. Jego rdzeniem jest mała kaplica loretańska poświęcona w 1740 roku, wzorowana na kaplicy w włoskim sanktuarium w Loreto; pod koniec XIX wieku architekt Rincklake z Münsteru dobudował okrągłą salę kościelną i neobarokowe prezbiterium.

Kościół stoi na terenie dawnego zamku używanego przez biskupa Münster do celów wojskowych; biskup Franz von Waldeck miał tam swoją kwaterę główną podczas oblężenia Münster opanowanego przez anabaptystów w latach 1534–1535. Około 1700 roku kanonik Ferdinand von Plettenberg zlecił barokowemu architektowi Johannowi Conradowi Schlaunowi budowę dworu z małą kaplicą, poświęconą w 1740 roku i wzorowaną na kaplicy w Loreto. Pod koniec XIX wieku architekt Rincklake z Münster dodał okrągłą przestrzeń kościelną i neobarokowe prezbiterium. W latach 1949–2008 był kościołem parafialnym małej wspólnoty Dyckburg, od 2010 należy do parafii św. Petronilli w Münster-Handorf; w czerwcu 2025 ogłoszono jego sprzedaż prawosławnej metropolii rumuńskiej z dniem 1 grudnia 2025.

Wejście do kościoła nadal nazywa się Loreto-Kapelle, od wzorca kaplicy poświęconej w 1740 roku: budowli w maryjnym sanktuarium Loreto we Włoszech. W latach 1949–2008 kościół był świątynią parafialną małej wspólnoty Dyckburg; od 2010 należy do parafii Sankt Petronilla w Münster-Handorf.

Kościół stoi w dzielnicy Dyckburg, na północny wschód od centrum Münsteru, na terenie dawnego zamku, którego fragmenty zachowały się obok świątyni. Należy do parafii Sankt Petronilla w Münster-Handorf, a jej kalendarz wyznacza godziny nabożeństw. Podczas remontu w 2011 r. organy piszczałkowe zastąpiono instrumentem elektronicznym Ahlborn PRAELUDIUM III; planowany jest powrót do organów piszczałkowych.

Wejście do kościoła nadal nazywa się kaplicą loretańską, od maryjnego sanktuarium w Loreto we Włoszech, które posłużyło za wzór dla kaplicy poświęconej w 1740 roku. Zbudowane w 1966 roku przez Alexandra Schmiedinga organy piszczałkowe, mające 22 rejestry na trzech manuałach i pedale, zostały usunięte pod koniec 2011 roku podczas remontu i zastąpione instrumentem elektronicznym Ahlborn PRAELUDIUM III.