Dominikanerkloster Bad Wimpfen, Gotycki kościół w Bad Wimpfen, Niemcy

Kościół Dominikanów w Bad Wimpfen to kościół salowy o 14-metrowej szerokości nawie i wąskim, czteroprzęsłowym gotyckim chórze z zamknięciem 5/8 i oknami z maswerkiem, ukończonym na początku XIV wieku. Nawę podwyższono w 1713 roku o strefę okienną; główne wejście przebito w ścianie północnej w XVIII wieku, a w murze wciąż widać ostry łuk starszego portalu. Kamienna płyta w środku nawy zakrywa kryptę grzebalną używaną w latach 1735–1807.

Zakon dominikanów otrzymał wzgórze na południowy zachód od wimpfeńskiej Pfalz dzięki fundacji Engelharda von Weinsberg. Kronika klasztorna Joachima Brodta z 1721 roku podaje 1264 jako rok położenia kamienia węgielnego, natomiast starszy kopiarz wymienia 1273 jako początek budowy; ołtarz główny został poświęcony Świętemu Krzyżowi w 1269 roku przez Alberta Wielkiego. Kościół uzyskał obecny plan wraz z ukończeniem chóru na początku XIV wieku, a nawa została podwyższona w latach 1713–1715.

Kościół jest katolicką świątynią parafialną pod wezwaniem Świętego Krzyża od kasaty klasztoru w 1818 r. Relikwia Krzyża, oprawiona w mały metalowy krzyż z czterema kamieniami szlachetnymi, jest tu czczona od XIII wieku; pielgrzymka rozpoczęła się w 1719 r. w święto Znalezienia Krzyża (3 maja).

Główne wejście znajduje się w ścianie północnej i zostało przebite podczas przebudowy w XVIII wieku; w innym miejscu tej ściany w murze widać jeszcze ostry łuk wcześniejszego portalu. Nawa zwrócona jest na zachód ku wznoszącemu się terenowi, gdzie dawniej biegł mur miejski, dlatego portal umieszczono od północy. Byłe budynki klasztorne, kupione przez miasto w 1838 roku, mieszczą szkoły.

Relikwia krzyża znaleziona w 1717 roku w starym ołtarzu głównym spoczywała w ołowianej kapsule z XIII wieku. To niewielki metalowy krzyż ozdobiony czterema kamieniami szlachetnymi, w którym oprawiono drzazgę krzyża Jezusa Chrystusa. Pierwsza pielgrzymka do krzyża odbyła się w 1719 roku w święto Znalezienia Krzyża, 3 maja.