Burlo-Vardingholter Venn/Entenschlatt

Burlo-Vardingholter Venn i Entenschlatt to rezerwat przyrody na granicy niemiecko-holenderskiej obejmujący około 148 hektarów torfowisk, stref przejściowych i trzcinisk. Krajobraz charakteryzuje się różnymi siedliskami, które łączą wodę, trawy i otwarte moczary.

Obszar został ustanowiony jako rezerwat chroniony w 1937 roku z około 77 hektarami i rozszerzony w 2001 roku poprzez plan krajobrazu Borken-Północ. To rozszerzenie uczyniło go ważną częścią ochrony przyrody na granicy niemiecko-holenderskiej.

Obszar jest zarządzany przez Stowarzyszenie Okręgu NABU w Borken, kontynuując naukową dokumentację roślin i zwierząt, którą rozpoczął Ksiądz Sigbert Wagener. Ta bieżąca praca kształtuje sposób, w jaki przyroda jest tu badana i chroniona dzisiaj.

Wjazd do obszaru podstawowego jest ograniczony w okresie rozrodu od połowy marca do połowy czerwca, aby chronić gnieżdżące się i migrujące ptaki. Chodzenie jest dozwolone tylko po wyznaczonych ścieżkach, aby chronić wrażliwe siedliska.

Moczary są domem dla wyspecjalizowanych roślin, takich jak mchy torfowe, trawa bawełniana i rosolnica, które prosperują w wilgotnym glebie. Okazjonalnie, niezwykłe gatunki ptaków, takie jak muszki miodne i dzięcioły czarne, odwiedzają region.

Lokalizacja: Borken

Lokalizacja: Rhede

Założenie: 1937

Współrzędne GPS: 51.90220,6.74833

Najnowsza aktualizacja: 12 grudnia 2025 o 15:40