Großsteingrab Bülzenbett, Neolityczny dolmen w Geestland, Niemcy.

Bülzenbett to neolityczny grób megalityczny kultury pucharów lejkowatych koło Sievern, niedaleko Geestland. Trapezowate obramowanie o długości około 35 m zachowało 33 z pierwotnych 55 kamieni, kilka ustawiono ponownie w 1970 r. Na zachodzie leży komora o wymiarach 8 × 4,7 m, przykryta trzema płytami; środkową wysadzono między 1604 a 1755 r. i wciąż widać w niej otwory klinowe.

Bülzenbett powstał między 3500 a 2800 r. p.n.e. w kulturze pucharów lejkowatych (TBK). Już w 1605 r. Wilhelm Dilich przedstawił go na rysunku, najstarszym znanym wizerunku grobowca megalitycznego w literaturze niemieckiej. W połowie XIX w. wewnątrz obwarowania znaleziono małą kamienną komorę z toporem i sztyletem z krzemienia; zabytki w Museum Burg Bederkesa wskazują na ponowne użytkowanie w kulturze pucharów dzwonowatych.

Ten grobowiec był wspólnym miejscem pochówku, gdzie lokalne społeczności składały swoich zmarłych i wykonywały ważne rytuały. Sposób, w jaki ułożone są kamienie, pokazuje, jak wiele znaczył to miejsce dla ludzi, którzy go zbudowali.

Teren jest dostępny dla zwiedzających poprzez oznaczone ścieżki i znajduje się na otwartym terenie z jasnym widokiem na strukturę kamienną. Panele informacyjne na miejscu wyjaśniają układ i pomagają odwiedzającym zrozumieć różne części budowli.

W połowie XIX wieku wewnątrz obwałowania znaleziono małą kamienną komorę z siekierą i sztyletem z krzemienia. Przedmioty przechowywane w Museum Burg Bederkesa pokazują, że miejsce odwiedzano także w okresie kultury pucharów dzwonowatych, po budowniczych kultury pucharów lejkowatych.