St. Willehadi-Kirche, Romański kościół obronny w Wremen, Niemcy

Kościół św. Willehada to jednonawowa romańska budowla z około 1200 roku na wzniesieniu wsi Wremen, wzniesiona z tufu reńskiego przywożonego statkami; południową ścianę później odnowiono cegłą, północna pozostała z tufu. Nawę dzielą lizeny, pod okapem biegnie fryz arkadowy, a niski łuk oddziela niższe prostokątne prezbiterium. Masywna wieża zachodnia z pierwszej ćwierci XIII wieku została w 1914 roku obniżona do wysokości dachu i w 1930 roku odbudowana do 50 m, dlatego kolory kamieni wyraźnie się różnią.

Wzniesiony około 1200 roku jako kościół obronny na wzniesieniu wsi Wremen, zbudowany z dokładnie obrobionego tufu reńskiego dowożonego statkami; północny mur zachował ten kamień, a południowy później zastąpiono cegłą. Wieża zachodnia pochodzi z pierwszej ćwierci XIII wieku. W 1914 roku obniżono ją do wysokości dachu, by nie wskazywała wrogim statkom drogi do Wezery, a w 1930 roku odbudowano do 50 m; różnice kolorów kamienia widać do dziś.

Kościół jest poświęcony Willehadowi, misjonarzowi z Nortumbrii, który od 772 głosił wśród Sasów i został pierwszym biskupem Bremy. Drewniana podstawa chrzcielna, ufundowana w 1738 roku przez Eggericha Eggersa, ma pokrywę z figurą Chrystusa trzymającego nakaz chrzcielny, otoczoną przez czterech ewangelistów i gołębicę. Ławki i zamknięte loże w prezbiterium z XVII i XVIII wieku pokrywają napisy z wersetami biblijnymi i nazwiskami.

Kościół stoi na warcie (Wurt) wsi Wremen, a jego zachodnia wieża jest widoczna z okolicznych terenów bagiennych. Północna ściana zachowuje oryginalny tuf, natomiast południowa ściana i odbudowana górna część wieży pokazują późniejszą cegłę i różne kolory kamienia. W 1914 r. wieżę obniżono do wysokości dachu, a w 1930 r. podniesiono ponownie do 50 m.

Model statku nad środkową nawą to kuff o nazwie „Wremen”, opisany w źródłach jako jednostka z XIX wieku. Upamiętnia sztorm z lutego 1962 roku, który dotknął parafię; modelem uczczono ocalenie wsi.