Burg Alerheim, Ruiny zamku w Alerheim, Niemcy.

Burg Alerheim to ruina zamku położona na podwyższonym terenie na południe od wioski, z zachowanymi fragmentami oryginalnych murów i strukturą bramy. Miejsce wykazuje typowe cechy średniowiecznej architektury obronnej.

Data powstania pierwszego zamku jest nieznana; literatura zakłada gród karoliński, a po 1137 Alerheim należał do zamków cesarskich. W 1235 roku cesarz Fryderyk II więził tu swojego zbuntowanego syna, króla Henryka (VII), zanim przeniósł go do Apulii. Około 1300 roku posiadali go hrabiowie Truhendingen, od 1363 biskupstwo Eichstätt, a w latach 1444–1484 miasto cesarskie Nördlingen. W 1634 roku zdobyły go i zniszczyły wojska cesarskie.

Nazwa Alerheim wiąże się z rodem szlacheckim poświadczonym tu od 1129 roku, gdy pojawia się Hartmann von Alerheim, ta sama osoba co Hartmann von Auhausen, założyciel dynastii panów von Lobdeburg w dolinie Saali od 1133 roku. Około 1150 roku jego syn Otto występuje jako hrabia Alerheim. Dziś w posiadłości działa gorzelnia, mały browar i sklep ze specjałami regionu; można uczestniczyć w seminariach i poznać proces destylacji oraz warzenia piwa.

To nie jest ruina-muzeum: od 1979 roku właściciele odnowili zachowane mury i dostawili nowe budynki w odpowiednim stylu, a dziś działają tam gorzelnia, mały browar i sklep zamkowy. Można zapisać się na seminaria i zobaczyć, jak przebiega destylacja i warzenie piwa. Wzgórze Schlossberg leży na zachód od Alerheim na wysokości 455,4 m n.p.m.

W 1235 roku cesarz Fryderyk II więził w zamku swojego zbuntowanego syna, króla Henryka (VII), zanim przeniósł go do Apulii; Henryk zmarł w 1242 roku w zamku San Fele w południowych Włoszech. Ośmioboczna wieża widoczna na rycinie Meriana po 1633 roku świadczy o rozbudowie z czasów Hohenstaufów.