Weisenauer Synagogue Mainz, Synagoga z XVIII wieku w dzielnicy Weisenau, Moguncja, Niemcy.

Synagoga w Weisenau to mały, parterowy budynek z dwuspadowym dachem krytym dachówką, wzniesiony w latach 1737/38 na fundamentach starszej budowli świeckiej. Stoi bezpośrednio na stromym zboczu przy Wormser Straße, gdzie ze skały wypływa źródło. Z ulicy widać tylko część dachówki; do budynku prowadzi wąskie przejście zamknięte drewnianymi drzwiami.

Wzniesiona w latach 1737/38 na fundamentach starszego budynku świeckiego, synagoga została sfinansowana pożyczką 3400 guldenów, której Anselm Franz Freiherr von Ingelheim udzielił gminie żydowskiej. Uszkodzona podczas oblężenia Moguncji w 1793 roku, nowy dach otrzymała dopiero w 1818 roku. Podczas pogromu w listopadzie 1938 roku została splądrowana i zniszczona wewnątrz, ale nie podpalona z obawy, że ogień przeniesie się na ciasno stojące sąsiednie domy.

Nazwa przypomina wieś Weisenau, która w czasie budowy leżała poza murami Moguncji. Ślub zawarty tu w 1938 r. był jednym z ostatnich aktów religijnych przed listopadowym pogromem, gdy wnętrze splądrowano i zniszczono. Od 27 maja 1996 r., w poniedziałek Zielonych Świąt, Ner Tamid znów płonie, zapalona przez rabina Leo Treppa dokładnie 900 lat po Gezerot Tatnu z 1096 r., którym padło ofiarą ponad 500 Żydów z Moguncji. Kamienie Stolpersteine w pobliskich ulicach upamiętniają deportowanych członków gminy.

Do budynku prowadzi tylko wąskie przejście przy Wormser Straße, zamknięte drewnianymi drzwiami; z ulicy widać jedynie fragment dachu z dachówek. Synagoga stoi na stromym zboczu, gdzie ze skały wypływa źródło, a odnaleziona na terenie mykwa była zasilana tą wodą.

Na terenie odnaleziono mykwę zasilaną przez źródło wypływające w tym miejscu ze skały. To samo źródło wyjaśnia usytuowanie budynku przy stromym zboczu, a łaźnia rytualna wiąże wodę z praktyką religijną gminy.