Bowling Green, Park historyczny w Wiesbaden, Niemcy

Bowling Green to długi prostokątny trawnik w Wiesbaden z dwoma basenami, z których każda mieści trójdzielną fontannę kaskadową. Po 1810 roku wytyczono cztery równoległe aleje: zewnętrzne rzędy topól i lip dla powozów i jeźdźców, wewnętrzne z akacji, zastąpione w 1817 roku platanami, dla pieszych. Wewnętrzne alejki są nieco niżej, co daje zapadnięty profil typowy dla bowling green.

Od końca XVII wieku przez ten teren biegła utwardzona droga o długości około 250 m, prowadząca od Sonnenberger Tor do „Süßer Brunnen”, źródła wody pitnej poświadczonego od 1477 roku. Architekt miejski Christian Zais wzniósł tu w latach 1808–1810 Cursaal, a w 1810 roku zasadzono cztery równoległe aleje. Cursaal rozebrano w 1905 roku i zastąpiono Kurhausem Friedricha von Thierscha, ukończonym w 1907 roku.

Nazwa parku nawiązuje do angielskiej gry w kule, uprawianej tutaj, gdy Wiesbaden było popularnym uzdrowiskiem odwiedzanym przez zamożnych Brytyjczyków. Ten angielski ślad wciąż jest częścią tożsamości miejsca, które dziś służy do spacerów i wydarzeń na świeżym powietrzu.

Garaż podziemny znajduje się bezpośrednio pod parkiem, co ułatwia przyjazd samochodem i wyjście prosto na trawnik. Kurhaus, kasyno i główna ulica handlowa są w zasięgu krótkiego spaceru stąd.

Dwie trójdzielne fontanny kaskadowe ustawiono w 1856 roku; zasilał je zbiornik na wzniesieniu Schöne Aussicht, zbudowany dla zaopatrzenia Paulinenschlösschen. Woda pochodziła ze źródła Frauenborn w górnej dolinie Tennelbach. Zagłębiony wewnętrzny trawnik, niższy niż zewnętrzne drogi, nadaje temu miejscu charakter prawdziwego bowling green.