Beyenburger Brücke, Kamienny most łukowy w Schwelm, Niemcy

Most Beyenburga to kamienny most łukowy przechodzący przez rzekę Wupper i łączący obszary Wuppertalu i Schwelmu. Wykazuje solidną budowę średniowieczną z wytrzymałym murowaniem i charakterystycznymi łukami, które pozostają praktycznie niezmienione.

Most pojawia się po raz pierwszy w dokumentach z 1336 roku, kiedy służył jako ważny punkt na szlaku handlowym z Kolonii przez Dortmund do Soest. Przez wieki pozostał istotnym przejściem, którego znaczenie trwa do dzisiaj.

Wupper stanowi tu granicę między Nadrenią a Westfalią, niegdyś między Frankami i Sasami, później między Berg a Kolonią Elektorską. Nazwa Porta Westfalica, brama do Westfalii, przeszła na drogę przecinającą niewielkie wzniesienie przy moście. W średniowieczu tylko jeźdźcy i piesi korzystali z bezpośredniej drogi przez to wzniesienie; wozy wybierały łagodniejsze obejście przez Brambecke i Weuste, gdzie na północy w lesie wciąż widać ślady drogi wklęsłej.

Przez most przebiega Kurvenstraße (Landesstraße 411); po stronie Schwelm łączy się ona ze skrzyżowaniem Wupperstraße, Beyenburger Straße i Straße Porta Westfalica. Dolina leży ponad 100 metrów poniżej okolicznych wzniesień, dlatego dojazdy z północy i południa są strome i bardzo kręte. Ślady wciętej drogi dawnego traktu zachowały się w lesie na południe od rzeki i na północ od Weuste.

Nazwa Porta Westfalica, „brama do Westfalii”, pochodzi od samego przejścia przez Wupperę: Beyenburger Straße przecina niewielkie wzniesienie przy moście, a w średniowieczu tylko jeźdźcy i piesi korzystali z tej bezpośredniej drogi, podczas gdy wozy nadkładały łagodniejszą drogę przez Brambecke i Weuste. Na północ od Weuste w lesie wciąż widać wyraźne ślady wciętej drogi z tego starego traktu.